mōnda 1. (C. mōti, Te. mōmu, T. mūńǰi). 1. The face പാഴന്‍റെ മോ. യേ കാണാതേ CG.; the snout ആലെക്കു വരുന്ന നേരത്തു മോന്തെ ക്കടിക്ക prov. വററു ആടിന്‍റെ മോന്തെക്കു പ ററി Arb. 2. (=മൊന്ത) a brass ewer to draw water, water vessel of kings. പിടിമോന്ത = കൂ ശ; പൊന്പിടി — TR. മോന്തുക So. to sip, drink = മോകുക as കഞ്ഞി മോന്തിക്കുടിക്ക V2. to gulp down. മോന്തി = മൂവന്തി Twilight മോ'ക്കേത്തത്തായം വെക്ക TP. മോന്തായം = മുകന്തായം.