kālāyam (കാല്‍) 1. Swiftness of foot. കാ. ഏറുന്ന കാലാള്‍പ്പടകളും Bhr. 2. exact measure of height or depth. കാ. കണ്ടവന്‍ an accurate, subtle observer. കാലായി 1. place of stubbles. കാ'യിലാമ്മാറു ചെന്നു പെറുക്കിയ നെല്മണി Bhr. കാലാ യില്‍ പറിക്ക to glean after reaping or cropping. കാലായ്പെറുക്ക് (So. also പിടി ത്താള്‍ പെറുക്ക) gleaning after reaping. — വാഴക്കാ. place where plantains stood. 2. second cultivation of a rice-field. കാലായ്പുറം, കാ'യ്നിലം opp. അരീരിനിലം Arb. I.