kāḷuγa 1. (T. കാഴ, Te. കാലു to be sharp) To burn, flame കാളുംവഹ്നി CC. കത്തി ക്കാളുന്ന കാട്ടുതീ KumK. വയററിന്നു കാളുന്നു of hunger. കാളുന്ന ദാഹപരീതനായി PT. 2. No. to bawl, cry = ആളുക. A Mantram is prescribed അലറിക്കാളുന്നതിന്ന് എഴുതിക്കെട്ടുക (mantr.) VN. കാളല്‍ 1. high flame, love-fever. 2. bawling കാ'ലും വിളിയും കഴിച്ചു jud. വെടിയും കാ'ലും കേട്ടു. MR. (= വൈരം). CV. തീപ്പിടിച്ചൊക്കവേ കാളിച്ചു RS.