viḷi T. M. (Tu. buḷ, Te. pil). 1. A call, cry, summons ൫൨ വിളി in hunting. നായാട്ടു മൂന്നു വിളിക്കാര് TP. the Nāyars thrice invited. ൦രംററില്ലം വിളിപൊങ്ങിത്തുടങ്ങി SG. നിലവി., വിളിയും തെളിയും prov. 2. blowing. വിളികേള്ക്ക Palg. an enquiry with lower castes in which wedlock obtains, instituted by the head-men in case of a female becoming mother, when either the unknown father or one bribed for the purpose is to be produced and to own his fathership (No. ഗര്ഭം താങ്ങി obsc); such children are called വിളികേട്ട മകന്, — മകള്; also with Sūdras when caste-infringement is suspected. വിളികൊള്ക to be openly called. വിശ്വൈക ചോരന് കൃഷ്ണന് എന്നതു വി'ളളും Bhg. it will be published. വിളിപണി service. വി. കള് ചെയ്യും AR. will serve (al. വിടുപണി). വിളിപ്പാടു distance at which a call can be heard വി'ടോളം ദൂരം MR. (= ¼ hour's walk). വിളിക്ക 1. To call, invite വി'ച്ചു കൂടുക to be called together. വിളിച്ചു ചൊല്ക to proclaim. വിളിച്ചു പറക to publish. ആധാര ത്തില് ആ വിവരം വിളിച്ചെഴുതീട്ടുണ്ടു jud. loudly, plainly declared in writing. വിളിച്ചേ ക്ക to enumerate, scold. വിളിച്ചിട്ടു വന്നില്ലെ ങ്കില് TP. to disobey the summons. ഒളിച്ചു ഗര്ഭം ഉണ്ടാക്കിയാല് വിളിച്ചു പെറും Mpl. തിണ്ണം വിളി ച്ചാല് കേള്ക്കുന്നത്രദൂരം jud. cry. വിളിച്ചു നായാ ട്ടില് ൧൮ വിളി ഉണ്ടു (huntg.) shouts to Ayappan & other Gods, to the game, the Nāyars, the dogs. 2. to sound, blow കാഹളം വി.; വിളിച്ചു കൊന്പുകാളം KR. കുഴല്, കാളവും ശം ഖും Nal. ശംഖെടുത്തു ഭയങ്കരമായി വി'ച്ചു UR. CV. വിളിപ്പിക്ക to send for, invite. വി'ച്ചു TR. summons. കംസന് തന്നാട്ടില് നിന്നാട്ടിക്കള ഞ്ഞോരേ തേടി വി'ച്ചു. recalled the exiled.
