ka/?/uttụ T. M. (C. കത്തു) Neck of men, animals (ആനക്കഴുത്തില് വരുന്നു AR.), plants (see കള്ളി), vessels etc. — fig. കഴുത്തിലാമാറ കപ്പെട്ടു Bhg. in extreme peril. കഴുത്താരം or — ത്തേരം occiput V1. also collar, necklace V2. കഴുത്തില neck-ornament; explained by forms like കുഞ്ഞു കുട്ടികളുടെ കാതിലേ കഴുത്തിലേ തു പറിച്ചു വിറ്റു TR. കഴുത്തെടുപ്പ് 1. a long neck. 2. determination; proud bearing. കഴുന്നു (T. extremity of pestle) in വില്ക്കഴു ന്നു Bhg. notched extremity of a bow = ധനു ഷ്കൊടി V2.