poδu T. M. (aC. po/?/aku). Common, general. പൊതുമുതല് common property. പൊ തുവായിട്ടു വെച്ചിരിക്കുന്ന ധര്മ്മം VyM. a universal law. പൊതു പിരിക്ക V1. to be solitary. പൊതുവിലുളള B. catholic. പൊതുവന് So. a barber; No. പൊതുവാന് the barber of Paravaǹ & Kammāḷars; his wife പൊതുവാടിച്ചി. പൊതുവാള് (ആള്), pl. — വാന്മാര് & — വാളര്, — വാളന്മാര്, fem. — ളിച്ചി (& പാര്വ്വതിപ്പൊ തുവാടിശ്യാര് MR.) a class of half-Brahmans, temple-servants. — അകപ്പൊതുവാള് (with പൂ ണുനൂല്) who officiate as priests & administrators of temple-property; also as menials (sweepers in Coch.). In Talip. only 35. — പുറപ്പൊതുവാള് (in Talip. 1770) have no Brahm. thread, are ക്ഷേത്രപരിപാലകര്, cultivate science. — നായര് പൊതുവാള് (in Talip. 63); also മാരയാന് പൊ. have to sweep. പൊതുവേ in common, universally. പൊ. ഉളള തിന്നു ചേതം വരുത്താതേ VyM. joint-stock. — also പൊതേ V1.
