. koḷγa T. M. C. (Te. കൊനു, Tu. കൊ ണു, ഒണു; as in Mal വാണോളുക = വാണു കൊള്‍ക) 1. v. a. To hold (as a vessel). ആമോദം തന്നിലേ കൊളളാഞ്ഞു തൂകി CG. contain, have; കൊണ്ടിരിക്ക to hold; കൊണ്ടുനടക്ക to walk with, to pilfer. കൊണ്ടുപിടിത്തം strenuous effort. കൊണ്ടുവരിക to come with = bring, കൊ ണ്ടുപോ take away. 2. to receive, acquire മൂ ത്തവര്‍ മരിച്ചിട്ടു മൂപ്പു കൊളേളണം VCh.; to put on ദേഹികള്‍ പുതുദേഹങ്ങള്‍ കൊ. Bhr.; Previous page Next page