pišāǰụ, Tdbh. of പിശാചം S. (prh പിശകുക). The devil; a fiend, imp. Pl. പി'ങ്ങള് Brhmd. Nal., പി'ന്മാര് Mox., (വന്തുയരാളും പി' ന്മാര് KeiN.), പി'ക്കള് T. V1. PP., പി'കള് vu. m. പിശാചന് കരാളാഖ്യനും പി'നും KR.) f. പിശാചി (കേവലംപി' ചിയോ Nal. ഘോ രയം പിശാചിക & ഉഗ്രയാം പിശാചി Si Pu.) abstr. N. പിശാചത്വം ധരിക്ക VetC. പിശാചുക്കാററു = പേക്കാററു q. v. or കാററും ചു ഴലയും Palg.