pūδal (പൂ, പൂപ്പു?) 1. Putrefaction of trees, inward decay പിലാവിന്‍റെ കാതല്‍ പൂ തലാകുന്പോഴേക്കു തേക്കിളന്തല പച്ച വിടുകയില്ല prov. പൂതലായ്പോയൊരു ദാരുവേ പോല ഞാ ന്‍ CG. 2. a jack-tree which bears no fruit is called പൂതലടിച്ചതു; hence പൂതല്‍ =അക aments. ഛര്‍ദ്ദിക്കപ്പൂതല്‍ കണക്കേ ഇരിക്ക a. med. (symptoms of കുക്ഷിശൂല). 3. തലപത്തും പൂതല്‍ അറുത്തു RC.? denV. പൂതലിക്ക to rot, be inwardly decayed V1. VN. പൂതലിപ്പൂ a dropsical disease B. പൂത്താങ്കീരി Er̀. = കൂത്താങ്കീരീ The white-headed babbler.

pūδi S. 1. (√ പൂയ്) Stinking. 2. (പൂതം) purity. 3. Tdbh. of ഭൂതി : തിന്മാന്‍ വളരേ പൂ. പ ഞ്ചപൂതി അഞ്ചും തെളിഞ്ഞു No. vu. fully satisfied. പൂതിയുണര്‍ത്തി a Stercoria (= പീനാറി or മീ ന്നാറി). പൂതിവക്ത്രം S. a bad smelling mouth. Nid 39. (പൂ:) പൂത്തട്ടം a salver for presenting flowers. പൂത്തരിഞ്ഞി Sk 2. a flower-tree (or പൂങ്കു റിഞ്ഞി?). പൂത്തറ an altar of earth = അട്ടാലം KM. chiefly of Kāḷi in കളരി. — No. also for ഓണം = മാ തോര്‍ തറ Palg. പൂത്താട 1. a kind of rice (മോടന്‍). 2. a fish. പൂത്താടി N. pr. a deity of mountaineers. പൂത്താലി (see താലി) N. pr. fem. പൂദ്വാരം V1. a city-gate. പൂനന്പി KU. = പുഷ്പകന്‍ N. pr. of a caste. പൂനീര്‍ = പനിനീര്‍ rose-water.