mettuγa T. M. 1. (മികു). To rise high. മെത്തും ഉരചേര് famous. മെത്തിന തിറ മുറും അടലില്, വാളെ മെത്തിന തിറത്തോടു തക ര്ത്തു RC. 2. (C. Te. meṭṭu, T. മിതി) = മെതി ക്ക to jump, കുത്തിപ്പിളന്ന മാറിടം തന്നിലേ മെത്തി എഴുന്നൊരു ചോര CG. spirting. ഭക്ത രുടെ ചിത്തത്തില് മേന്മേലേ മെത്തുന്ന ഇരിട്ടു CG. settling on them. അ ചലം തന്നില് മെത്തി ഇരുന്ന ചെന്പരത്തി CG. spread. 3. in poet. usage = ചേരുക? വാര്മെത്തും പടയുമായി Bhr. impetuous. പുത്തന് തളിരായി മെത്തുന്ന ചോ രിവാ CG. മെത്രാന് & മേ — Syr. Metrān, a bishop, മെ ത്രാനച്ചന് epist. മെത്രാപ്പോലിത്താ a Metropolitan.
