amaruγa 5. 1. To subside, settle. പതുക്കേ രോമങ്ങള്‍ അമരുമാറു തലോടി Bhg. stroked thethe deer. അമരതല്ലുക beat the ground even. 2. to be seated, reston. ഗജസ്ത ന്ധം അമര്‍ന്നു Bhr 7. വിമാനം അമര്‍ന്നുനിന്നു AR6. ചെല്ലൂര്‍ അമര്‍ന്നേഴും തന്പുരാന്‍ Anj. the God residing at Perinchellur. മുട്ടുകുത്തി അ. cower down. 3. to be allayed (കാറ്റു, ദീനം), calmed, quiet. വെടിവെക്കുവാന്‍ അ. be subdued. അമര്‍ന്നവന്‍ grave, sedate person. അമരല്‍ VN. abating of wind, fire, peace. അമര്‍ (prh. Tdbh. സമരം ?) also അമൃ KR. fight, battle. മിനക്കെടാതമര്‍ചെയ്ത CCh. അവരോടമര്‍ ചെയ്തു വിക്രമിച്ചു KR 5. അമര്‍ക്കളം battle-field. അമര്‍ക്കാര്‍ warriors V1. Previous page Next page

arāǰaγam S. 1. Kingless, അ'മാ യപുരം രക്ഷിക്ക Mud. അ'മായിജനപദം എ ല്ലാം. 2. anarchy അരാജകത്വാദി അനര്‍ത്ഥ ങ്ങള്‍.

anačča = അനലച Heat, see foll. അ. പിടിക്ക to get warm.

allal T. M. (T. Te. C. twisting) From അല്‍ sorrow, grief, diffidence. അല്ലലുള്ള പുല യിക്കു prov. distressed. ഞങ്ങളെ അല്ലലാക്കി, അല്ലല്‍പെടുക്കുന്നു CG. grieved. കുയിലൊച്ച കേ ട്ടാല്‍ ഉണ്ടാകും അല്ലല്‍ CC. melancholy feeling. അവനു വലിയ അല്ലലും വിനയും പിടിച്ചു (vu.) very dejected. den V. അല്ലലുക f. i. ചൊല്ലിനാന്‍ അല്ലലും ചാ യലാര്‍ എല്ലാരോടും CG. said to all the distressed women.

aγīrti S. Want of fame.

atyalpam S. Very small. Previous page Next page

abhyaṇġam, — ṇǰikka S. Rubbing with oil. അഭ്യംഗസ്നാ നം = തേച്ചുകുളി f. i. മഗ്നനായപന്നൂടന്‍ അ'ന്ത ന്നിലേ നഗ്നനായ്ക്കാണായി CG. (bad omen).

arayaǹ (= അരചന്‍) 1. Hereditary chief of Muckuwas. അരയന്മാരും മരക്കാന്മാരും TR. 2. a southern fishercaste (കായല്‍ അ. & കടല്‍ അ..) a chief, called കുളിമുറ്റത്തരയന്‍ കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ കാവു ഒന്നാമത് തീണ്ടേണ്ടതു. chief of കായല്‍ അ'ര്‍ is ചെന്പില്‍ അരയന്‍ or ചെ ന്പില്‍ പെരന്പന്‍ അരയര്‍ in Chērtala, Trav. 3. a tribe of mountaineers; — fem. അരയി. Cpds. അരയന്നം (രാജഹംസം) royal swan അ. പോലെ വെളുത്തു നരെച്ചു KR. അരയാല്‍ (അരച്ചു) Ficus religiosa (അശ്വത്ഥം S.) വിറെച്ചാന്‍ അ'ലില പോലവെ Bhr 4. അ'ലിലകള്‍ പോലവേ തുലോം ആടല്‍പെടും Bhg 7. — കല്ലരയാല്‍ a wild kind of fig tree. അരയിരിക്കസ്ഥാനം KU. (T. അരചിരുക്കൈ) royal dominion.

aγūpāram S. (illimited) Ocean (po.)

abhyasanam, — asikka S. (അസ്) To practise, exercise, study. അസ്ത്രങ്ങള്‍ കൊണ്ട് അ'ച്ചു CG. അസ്ത്ര സഞ്ചയം രാമന്‍ മുനിതങ്കല്‍നിന്ന് അ'ച്ചു KR. CV. അഭ്യസിപ്പിക്ക 1. to teach, instruct. 2. to educate. അസ്ത്രശസ്ത്രാദികളെ പുത്രനെ അ'ച്ചു Mud. അവര്‍ക്ക് അ. PT. അഭ്യസിപ്പു VN. a lesson. അഭ്യാസം 1. exercise, practice, study. അക്ഷ രാ — ആയുധാ etc. ചെയ്ക. — 2. ability, acquired thereby. പണിക്കര്‍ വീണാലും അഭ്യാ സം prov. a feat. അഭ്യാസി a student, practiser. നിത്യാഭ്യാസി ആനയെ എടുക്കും, അഭ്യാസി കുടിലന്‍ prov.