kur̀uppam VN. of കുറു,, 1. Shortness, കുറുപ്പവഴി V1. = കുറുക്കു. 2. (കുറുപ്പു ?) pomp V2.; also ammunition, stores.

Ar. qahveh, Coffee ബുന്നു. കാപ്പു, കാപ്പിക്ക see കാക്കുക.

kabālam S. Shell, dish; skull, as with holy beggars ഐയം ക'ത്തില്‍ ഏററും കൊ ളളാം Pay. കപാലകുഷ്ഠം V2. scurf തലപ്പുഴ; കപാലനുന്പലം a med. കപാലി wearing skulls; Siva; a dissolute fellow, vagabond. (vu.)

kōḷam S. = കോലം 1, 3. കോളമജ്ജ = ലന്തക്കുരു.

koḍu T. M. (C. Te. കുഡു steep, Te. ക്രൊം new) nearly synonym with കടു 1. Extreme, steep. 2. severe, intense, cruel. adj. part. കൊടിയ ശിക്ഷ, ദീനം, വേദന, വൈ രം; കൊടിയ വേടന്‍ KR. rough. കൊ. സ ഗരന്മാര്‍ KR. daring. കൊടിയായുധങ്ങള്‍ RC. fierce. — neuter കൊടുതു, as അന്തകന്‍ കൊടുതായി grew fierce Bhr. കൊടുതായിരി പ്പൊരു നോവുണ്ടാം MM. കൊടുതായി നോ ക്ക to look fiercely; to have a weak sight. Hence: കൊടുകൂരം(കൊടുക്രൂരവാക്കുകല്‍ KumK.), കൊടൂരം awful intensitiy (= കഠോരം). കൊടു കുരപ്പെടുക (sic) v1. to be enraged (in RS. കൊടുംക്രൂരേ Voc. fem.) കൊടുക്കായ്പുളി = കുടന്പുളി. കൊടുങ്കാടു thick jungle. കൊടുങ്കാററു hurricane. കൊടുങ്കൈ 1. bent arm. 2. oppression; hence കൊടുങ്ങ Vl. the part of the arm opposite the elbow; skirt, train V1.; sloping ceiling beam B. കൊടുങ്കോപം rage, നിറഞ്ഞു കൊ RS. കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ (Syr. doc. കൊടുങ്കുലൂര്‍, S. ശ്രീ കോടരപുരി, else മഹാദേവര്‍പട്ടണം) N.pr. Cranganoro, former residence of Perumāḷs, famous for the Bharaṇi feast in Cumbha ഭാഷെക്കങ്ങഴകേറയുളളതു കൊ (song). VN. കൊടുപ്പം severity, intensity യുദ്ധം തന്നു ടെ കൊ Bhr. കുരുവിന്‍റെ കൊ med. = കടുപ്പം കൊടുന്തീ violent fire, കൊ'യില്‍ എരിക്ക ChVr. കൊടുപ്പിടിയാക്ക exceeding haste = ബദ്ധപ്പാടു. VN. കൊടുമ (= കടുമ), പോര്‍ക്കൊടുമതന്‍ വഴി ഉരപ്പതിന്നു RC. കൊടുമുടി (1) peak, pinnacle; കുന്നിന്‍ കൊ. അടര്‍ത്തു AR6.; കൊ. കളെയും ഏന്തി RC. കൊടുന്പിരി wrong twist, കൊ. കൊളളുക; also = കടുന്പിരി. കൊടുംവെയ്യില്‍ = കടുംവെയ്യില്‍. കൊടുവാള്‍ (Te. C. sickle) hatchet, large splitting knife = കത്തിവാള്‍ (In prov. opp. നി ടുവാള്‍). II.

kraγaǰam S. (Onomatop.) A saw.

kiḍilam (= കിടുക്കം) Tremor കി. പു ക്കിരിക്ക, കി. അവനെ തട്ടി (po.) Previous page Next page

T. C. Tu. M. (hence കീറു) To erase, strike out. കിറുകിറുക്ക 1. creaking, noise of writing on Olas. കിറുകിറീ എന്നു ചോര വന്നു (vu.) 2. to become embroiled.

kand/?/am S. Bulb (കണ്ട) കന്ദമൂലങ്ങള്‍ തിന്നു Bhg.

kāndāram S. Thick forest = കാന നം, കാനം. കാന്താരിമുളകു, & കാന്തകാരി A small pungent chilly.