iḍar̀uγa T. M. C. (and ഇടരുക B.? see prec.) 1. To stumble, trip. നടന്നകാല് ഇടറും (prov.) 2. to falter, hesitate. ഇടറീ ടുന്നു വാക്യവും VyM. തിരുമനസ്സ് ഇ'൦ TP. to waver, doubt. 3 to quarrel V1. VN. ഇടര്ച്ച 1. stumbling. മാര്ഗ്ഗങ്ങള്ക്കേതും ഇ ടര്ച്ച വരാ ഇപ്പാദങ്ങള്ക്കോ CG. 2. hesitation, blundering. നോക്കും വചനവും ഇട ര്ച്ചകൂടാതെ കണ്ടു. 3. quarrel മുതല് ചൊ ല്ലി ഇടര്ച്ച VyM. disputes about money. ത മ്മില് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും വാക്കിടര്ച്ച ഉ ണ്ടായി TR. ഇടര്ച്ച തീര്ക്ക to pacify V1. ഇടററു stammering from grief? ഉളളമെറഴിന്തു വെന്തു പെരുത്തിടം ഇടററു തട്ടി പിയര്ക ളെക്കൂവി RC 78.
