vallụ 5. (= വല്‍). To be able, strong; def.V. of which past t. വേര്‍വ്വിടുപ്പാന്‍ വല്ലീല്ലാ രും, നാഥനു കാനനപാലനം വല്ലീല്ല CG. could not preserve. — fut. ചൊല്ലീടുക വല്ലുമാകില്‍ C. S. (& വല്ലുകില്‍) if thou canst. വില്ലെ വെ ല്ലുവാന്‍ വല്ലും VCh. may well rival Kāma's bow. (1st pers. എന്തു ഞാന്‍ ചൊല്ലവല്ലേന്‍ CG. what can I say; also neg.). — Inf. കൊല്ലും വി ജയനെ വല്ലെന്നാലും CrArj. however strong he be, or anyhow, mod. Inf. താങ്ങുവാന്‍ ഉററ വര്‍ക്കും വല്ലുകയില്ല Bhg. will not be possible. വല്ല 1. Inf. (see prec). 2. adj. part. able (see വല്ലപ്പോത്തു); possible, any. വ. നാള്‍, വ. പ്പോഴും at any time. മരിക്കവ. വണ്ണം KR. anyhow. (so വ. ജാതിയും, വ. വിധത്തിലും). പോകവല്ലേടവും Bhg. anywhere (& വ'ടത്തും). വല്ലതും n., വല്ലവനും, വല്ലവര്‍ any. 3. = വല്ലാ cannot, must not. വല്ലപ്പോത്തന്‍ (2) hunting name of deer. വ ല്ലാനപ്പോത്തു hunting name of bison (കാട്ടി).