maṇ & മണ്ണു 5. (Te. mannu fr. manu to live, exist). 1. Earth, one of the 5 elements; soil ചേന്പിന്നു മ. കയററുക prov.; mud ക ണ്ണന്‍ മ. ഭുജിച്ചു CC. മണ്ണും പൊടിയും പാറുക prov. മണ്ണുവായില്‍ V1. I cannot answer, am puzzled, disappointed, ഇരിന്പു മ. പിടിക്ക, — ടിച്ചു പോക to rust. In N. pr. of places മണ്ണൂര്‍, മണ്ണാരക്കാടു, മണ്കര etc. 2. a mud-wall, wall മ. വെക്ക = ചുവര്‍ കെട്ടുക even of stone-walls (loc.). കള്ളര്‍ പീടിക മണ്ണു നീക്കി TR. 3. earth, as opp. to heaven, മണ്‍പുകന്തു RC. dead & buried (opp. വിണ്‍പുകും). കാന്തിയെ വാഴ്ത്തു വാന്‍ മണ്ണിലും വിണ്ണിലും ആരും ഇല്ല CG. (see മന്‍, മന്നു). മണ്‍കട്ട a clod, & മണ്ണാങ്കട്ട, മണ്ണിങ്കട്ട. മണ്‍കലം & മങ്കലം an earthen pot, so മണ്കി ണ്ണം & മങ്കി — CG., മങ്കിണ്ടി CG., മങ്കുടം earthen ware.

va/?/uδγa (T. C. വഴുവുക & C. bardunku, to escape). 1. To slip, slide അടി വഴു തിയാല്‍ ആനയും വീഴും prov. പിടി വ'തി slipped out of the hand, തത്ത കൊത്തിയ ഇ ര വ'തിപ്പോയി TP. let it fall; fig. ഇ വള്‍ ഇതിന്നേതും വ'തിപ്പോം എന്നു നിനെക്കേണ്ട KR. she may be shaken in her resolution. ആഹ വത്തിന്നൊരു കാണി വ'താതേ വ്യൂഹം ഇളകാ തേ നിര്‍ത്തി Bhr. 2. to escape വ'തിപ്പോരു ക Bhr. (from a massacre). VN. വഴുതല്‍ slip, escape; mistake. വഴുത്തി B. = ചെറുവഴുതിന. വഴുത്തുക (T. = വാഴ്ത്തുക) to collect oneself V1.