a/?/ińńil T. M. Alangium decapetalum അങ്കോലം.

alēbaġaǹ S. Indesoribable, or all-pervading പരമാത്മാവ് or ജീവന്‍ ആകാ ശതുല്യന്‍. AR 4.

anāmayam S. Welfare. ഇന്ന് അ.അല്ലീ Bhr. you are well today? = സൌ ഖ്യം.

(Loc.) അന്തരേണ anδarē, — ēṇa S. (Instr. of അന്തരം q. v.) between.

arakkaǹ T. M. (Tdbh. രക്ഷസ്സ്) 1. A Rāxasa അരക്കര്‍മണി KR. Rāvaṇa. 2. a miser; a kind of ant MC. (prh. from അരക്കു).

aṇal C. M. T. (also palate, see അണ്ണം) Jaw, hinder part of mouth. ദന്തനാളി പല്ലിന്‍റെ അണലില്‍ അടുത്തുണ്ടാം a med. അണ(ല്‍)പ്പല്ല് grinder, doable tooth (opp. ഉമ്മ രപ്പല്ല്) അണപ്പല്ലിന്‍റെ ഇടയില്‍ എല്ലു തട ഞ്ഞു Arb. also അണയിലേപ്പല്ല് V2. വെണ്മ യില്‍ അണക്കടപ്പല്ലുകൊണ്ടമര്‍ക്കയും Nal 3. (from rage, whilst smiling with the front-teeth). അണലി viper, and അണലില്‍പാന്പു VI.

anusvāram S. The nasal sound represented by o, gram.

abavād/?/am S. Blame, calumny. അപവാദി calumniator V1.

aḍavi S. Forest, jungle (C. Te. അ ഡവു T. അടര്‍ close from അട) ദാനവാടവീദ വ KR. thou consumer of the Asuras. അടവികച്ചൂരം (or — കച്ചോലം) a Curcuma, ചണ്ഡകിഴങ്ങു. II.

aham S. (G. 'egōn) I. ധന്യോഹം Bhg. I am blessed! അഹങ്കാരം 1. the feeling of self, self consciousness (phil.) 2. egotism, Vednt. 3. pride, selfconceit. — boisterousness, ഇങ്ങനെ ഉള്ള അഹങ്കാരസര്‍വ്വസ്വം Nal 4. the whole pomp of a king's appearance. അഹങ്കാരി, f. — രിണി. proud, presumptuous. അഹങ്കൃതന്‍ elated ഭുജിച്ച് അഹങ്കൃതരായി ഗാനം ചെയ്തു KU. den V. അഹങ്കരിക്ക to be arrogant, presumptuous. എന്നോട് അ'ച്ചു flew out against me. അഹന്ത selfishness, pride. അഹംഭാവം = അഹങ്കാരം, ഞാന്‍ എന്ന ഭാവം insolence, selfconfidence ഞാന്‍ എന്നഹ.എ ങ്ങും തുടങ്ങോല Si Pu. den V. അഹംഭാവിച്ചത്യന്തം തിമിര്‍ത്തഹങ്കരി ച്ചാര്‍ Bhg S. ക്ഷോണീശന്‍ ഞാന്‍ എന്ന ഹംഭാവിച്ചു Mud 5. felt himself. അഹമ്മതി selfconceit അ. വര്‍ദ്ധിക്കും TR. they will become overbearing.