(also അഴ) 1. To slacken. കാ ഞ്ചി അയഞ്ഞു CG. girdle grew loose. ചൂടു കൊ ണ്ടയഞ്ഞ മാനസം RC 21. relaxed. അയഞ്ഞ മാനതകുരുന്തിനോടെ RC 119. 2. to be watery. അയഞ്ഞു മലം പോക Nid.

abarāǰiδam S. (പരാജിതം) Unvanquished.

ayir(am) (അയസ്സു) Iron dust, any ore ഇരിന്പയിര്‍ MR. രംയം ഉണ്ടാ ക്കുന്ന അയിര്‍ (exhib.) അയിരുത്തു smelting of iron B.

aḷaruγa (a C. fear, alarm) അളരിക്കാ ളുന്നതിന്ന് എഴുതി കെട്ടുക mantr. അളര്‍ക്ക (= അലറുക?) to lament, cry പൊയത്തം പലതും അളര്‍ക്കയും PT. (beggars). VN. അളര്‍ച്ച bellowing, അളപ്പു V1 shriek. Previous page Next page

abhišaṇġam S. Defeat, imprecation V1.

anδaγaǹ S. Destroyer, Yama. അന്തകാലയം Hades. അ'ത്തിന്നയക്ക kill, po. അന്തകുന്തം പാഞ്ഞുപോയി vu. അന്തോന്തം died suddenly (by Yama's spear? or അന്ത മന്തം to the very end).

anviδam S. (അനു + ഇ) Connected with — രക്താന്വിതം bloody, etc.

apsarassuγaḷ S. Gandharwa women Bhg. and അപ്സരസ്ത്രീകള്‍ Bhr.

ad/?/iδi S.(unbounded) Infinity, personified as mother of the Gods. അദിതി പെറ്റു ണ്ടായി സൂര്യന്‍ Bhr. hence ആദിത്യന്‍.

aṭṭain 5. (see അട) 1. What is across, transverse. — thwarting V1. അട്ടമുഖം cross face V1. (obs.) — 2. roof (also S.) used as storeroom, lumber, അട്ടം പൊളിഞ്ഞാല്‍ അകത്തു prov. — (അട്ടക്കരി) soot. 3. scaffold on 4 poles. അട്ടകം പിടിക്ക to salute by folding and opening the hands across the chest (ബ്രഹ്മാ ഞ്ജലി). അട്ടഹാസം S. (അട്ട excessive) violent laughter, derision, defiance, ചീളെന്നു വാളും എടു ത്തട്ടഹാസവും ചെയ്തു Bhg. കൈ ഞെരിച്ചട്ട ഹാസം ചെയ്തു ചൊന്നാന്‍ പരിഹാസപൂര്‍വ്വ കം UR. ക്വചില്‍ ജലാഘാതാട്ടഹാസം ഉ ഗ്രമായി KR. (metaph. of Ganga.) V. den. (അട്ടഹസിക്ക, പാരം അ'ച്ചു KR. and സംയുഗകാമികള്‍ Bhr. അട്ടാലം S. (= അട്ടം 2.) upstair room, turret സൌധസാലാട്ടാലഗോപുരം SiP 3. അട്ടാലപ്പട quay of river or seashore for bathing purposes (at Dwāraka).