karuva/?/ala A large jungle-snake with red eyes, black comb (T. king of serpents).

kšāδi S. 1. (√ ക്ഷി to inhabit) Dwelling, earth. 2. (√ ക്ഷി to decay) = ക്ഷയം ക്ഷിതികന്‍ = അസ്ഥികുറച്ചി KU. ക്ഷിതിധരന്‍ mountain. Bhg. ക്ഷിതിപാലന്‍, ക്ഷിതീശന്‍ etc. king.

kenni Tu. M. No. = ചെന്നി, കെണ്ടു.

kaṇgāḷam S. Skeleton കങ്കാളവേഷം — രൂപി Pay. കങ്കാളന്‍ Siva. കങ്കൊട്ടു = കൈക്കോട്ടു Hoe. കങ്കൊത്തി = കല്‍കൊത്തി Stonecutter.

kānaγam S. (കനക) 1. Golden. 2. = കാനം T. കാനകനാറി RS. = കൈതപ്പൂ or രാവപ്പൂ (കാ. മണത്തതേററം CG.).

kēδụ S. (apparition of light) 1. Sign, banner കേതുവെ നോക്കി നിന്നാര്‍, നിന്നുടെ കേ. മുറിഞ്ഞു വീഴും CG. കേതു ഖണ്ഡിച്ചു വീഴ്ത്തി AR. 2. the dragon's tail or 9th planet, properly the descending node.

koṭṭāram & കൊട്ടകാരം KU. 1. T. C. Stable, outhouse (Te. കൊട്ടു storehouse) prh. fr. ഗോഷ്ഠം. 2. M. place where temple-affairs are managed, ചാലയില്‍ കൊട്ടാരത്തില്‍ ൨൨ സ്ഥാനമാകുന്നതു TR. 3. royal residence, palace, KU. കൊട്ടാരത്തില്‍ ചെന്നു TR. (at Vaḷarpaṭṇam); also sub-division of a കോയില കം, section of a Rāja's family W.

karinδōl (III.) The skin of unripe plantains.

kāšāyam S. (കഷായം) A Sanyāsi's coloured cloth കാ. ധരിച്ചു PT. = കാവി.

kakkuγa 5. 1. To vomit, esp. animals ഫണി കക്കിന വിഷം KR. also of men രക്തവും കക്കിനാന്‍ KR. ഇരിന്പു കുടിച്ച വെള്ളം കക്കുമോ prov. 2. No. to stammer കക്കി പറക = ആഞ്ചിപറക. കക്കന്‍ stammerer. കക്കുവായി cackling mouth. കക്കിക്ക 1. v. n. to vomit. 2. = കൊഞ്ഞിക്ക V. freq. 3. CV. to make to regorge. II.