Ar. qāfir, see കാപ്പിരി Infidel.

kūṇụ So. Mushroom, see കൂന്‍.

kšimacr;ṇam S. (part. of ക്ഷി) 1. Wasted, exhausted; weak, thin ക്ഷീണഭാവം AR. dejected. ക്ഷീണഭാവേന നിന്നു PatR. tired. ക്ഷീ ണശരീരന്‍ emaciated. ശരീരം ക്ഷീണമായിട്ടു ള്ളവനോ jud. lean (opp. പുഷ്ടം). ക്ഷീണഭാഗ്യ യാം ഞാന്‍ Nal. luckless. — ക്ഷീണരാഗന്‍ subdued, Previous page Next page

kiḍāvụ T. M. (better കടാ T. C. fr. കടു) 1. Male of cattle, young & vigorous (fem. കടച്ചി) ആടിങ്കിടാങ്ങളും കാളക്കിടാങ്ങളും PT. — an unborn gazel ഗര്‍ഭസ്ഥനായ കിടാവു Bhg. 2. child, young person. pl. കിടാക്കള്‍& — ങ്ങള്‍. f. കിടാത്തി, hon. masc. കിടാത്തന്‍. ആറുകിടാ ങ്ങളെ കൊന്നു CG. പെണ്കിടാവു Bhr. ഞങ്ങള്‍ കിടാങ്ങളാക കൊണ്ടു TR. minors of Brahman caste. 3. (hon.) title of families & castes, considered as children of the king. കിടാങ്ങള്‍ = അടിയങ്ങള്‍ we, your children. കിടാത്വം boyhood. കി'ത്തില്‍ പഠിക്കേണം.

keḍuγa 5. (Te. ചെടു) 1. To go out, to be extinguished, as തീ etc. നിലാവു കെട്ടു V1. has set. പോയ്ക്കെടും യജ്ജങ്ങള്‍ CG. cease. ദാഹം കെടുമാറിളന്നീരും Bal Rām. പേടികെ ടുമാറു ചോദിച്ചു Bhg. താപം കെടുംപടി Mud. 2. to be ruined, spoilt, damaged അതില്‍ ച ത്തുകെട്ടുപോയതു TN. the killed & missing. വന്പട കേട്ടു മണ്ടുന്നു Bhr. worsted. കെട്ടുതിരി ച്ചിതു, കെട്ടുപോയി defeated. ഇരിന്പും തൊഴി ലും ഇരിക്കേ കെടും, നടന്നു കെട്ട വൈദ്യനും ഇരുന്നു കെട്ട വേശ്യയും ഇല്ല prov. VN. I. കെടുതി 1. ruin, danger (അതിന്നും ഒരു കെ. അവന്നില്ല AR.) 2. weakness, misery (= കേടു q. v.) II. കെടുന്പു 1. depravity. 2. rottenness, കെ. പിടിക്ക. 3. a wart (loc.) — den V. കെടുന്പിക്ക to be spoiled by drying up = വെള്ളം വററി കെടുക (So., partly No., comp. കുടുന്പുക). adj. part. കെട്ട 1. lost, as ബുദ്ധികെട്ടവന്‍ fool (= ഇല്ലാത്ത) 2. bad (= ആകാത്ത), കെ ട്ടകാര്യം. v. a. കെടുക്ക 1. to quench, to do away with അ ഗ്നിയെ കെ'രുതു VCh. (superstition). തണ്ണീര്‍ കൊടുത്തു തളര്‍ച്ച കെടുക്കിലേ Bhr. — fig.: വ ണ്ടിന്‍റെ നിറം കെടുക്കുന്നൊരളകഭംഗി KR. extinguish = surpass. പൈ കെടുത്തു; ഭക്തി യും കൊടുത്തീടും ആപത്തും കെടുത്തീടും VilvP. 2. to damage, ruin അരചനെ കെ ടുത്തൊന്നും പറയൊല്ല Anj. abuse. CV. കെടുപ്പിക്ക f. i. വേപ്പെണ്ണ ധാതുക്കളെ കെ ടുപ്പിക്കും GP.

kūmbụ T. M. (C. കൂമു) see കൂം in കൂന്തല്‍. 1. Bud, peak, pointed heap. 2. mast of ship കൂന്പുനാട്ടി, കാട്ടില്‍ മരക്കൂന്പു വെട്ടിവന്നു Pay. 3. cabbage of palm tree, spiral end of plantain bunch, Cycas fruit തെങ്ങിന്‍റെ ഇളങ്കൂന്പു MC., കായല്‍ —, കരിന്പന —, കഴുങ്ങിന്‍കൂന്പു. കൂന്പം pointed heap of rice above the measure: പറവടിക്കുന്നു, ഇടങ്ങഴി കൂന്പമായി കൊടു ക്കുന്നു. കൂന്പന്‍തൊപ്പി hat with a peak. VN. കൂന്പല്‍ heap വരാഹന്‍ കൂന്പല്‍ കടന്നു Arb.; also കൂന്പാരം No. കൂന്പുക v. n., T. M. 1. To close as flowers ആന്പല്‍കൂന്പി morning dawns. ലോകര്‍ക്കു കണ്ണെ ല്ലാം കൂന്പി തുടങ്ങി, രാവെല്ലാം കൂന്പാതേ കൊള്ളു വാന്‍ കൂന്പിക്കുഴഞ്ഞൊരു കണ്ണിണ CG. 2. കൈ കൂന്പുക = കൂപ്പുക. CV. കൂന്പിക്ക 1. v. a. to heap നെല്ലു ചൊറി ഞ്ഞാവോളം കൂന്പിച്ചു കൂട്ടിയാല്‍ CS. കൂന്പി ച്ചു കൂട്ടുക to accumulate, കൈകളെ കൂന്പിച്ചു Previous page Next page

kāγaǹ S. Crow (fem. കാകി & കാക പ്പെണ്ണു PT.) കാകന്‍റെ കഴുത്തില്‍ മണി കെട്ടി prov. കാകപക്ഷം the sidelocks suffered to grow in Cshatriya children ചെറുകുടുമ. കാകാക്ഷിന്യായം singleness of purpose, the crow being supposed to see only with one eye. കാകുത്സ്ഥന്‍ S. കാകുത്തന്‍ T. Descendant of Kakutstha, = Rāma RC.

kalaviṇgam S. Sparrow കലപിങ്ക ശരീരനായി (sic.) AR 5.

kundaḷam S. (= കൂന്തല്‍) Hair of the head കു. ആണ്ടൊരു മുഖം CG. ചലല്‍ കു‍. etc. — കുന്തലമീന്‍ a fish V1.

kūt/?/t/?/āram = കൂററു Cry, noise.