kirāδaǹ N. pr. Tribe of mountaineers. ശകകിരാതന്മാര്‍ Bhr.

kaḍiyuγa 1. T. v. n. To be pained, broken. കടിഞ്ഞു പോയി was wearied. കടി ഞ്ഞു കഴിച്ചു Bhr. got through with difficulty. 2. v. a. B. to clear bamboos from thorns (പരുവ ക. Palg.), to separate the good from the bad. I.

T. M. 1. Form, figure, chiefly of masks, dresses, etc.; idol. മാലകോലത്തിന്മേല്‍ ചാര്‍ത്തുവന്‍ TP. പൌരുഷംകൊണ്ടു ൧൪ ലോക വും പാലിച്ച കോലത്തെ കാണാകേണം Anj. C/?/shṇa, so ചാമുണ്ഡി —, രുദ്ര കോ. കെട്ടുക. KU. ആണ്‍ കോ. male figure. With കോലം എടുക്ക, — മാറുക, പകര്‍ക്ക V1. 2. body അവള്‍ കോ. മെലിഞ്ഞു തുടങ്ങി CG. നൂറു കോലം വാഴ്ച വാണുകൊള്‍ക KU. thro'100 successions, generations. 3. beauty. 4. North Malabar കോല ത്തുനാടു, subject to Kōlattiri or Kōlaswarūpam, a branch of which, (ചിറക്കല്‍) conquered the whole, extending originally from the Tur̀aššēri river to Chandragiri, later from Tellicherry to Nīlēshvaram ശേഷം നാട് ഒക്കയും കോലത്തിന്ന് അവയവങ്ങള്‍ എന്നു കല്പിച്ചു KU. ആണുങ്ങള്‍ക്ക് അഴകേറയുള്ളതു കോലത്തു നാ ട്ടില്‍ (song). Hence: കോലക്കുഴല്‍ (3) C/?/shṇa's flute, കോ'ലും ധരിച്ചു CC. കോലത്തിരി (4) Colastri, the prince of North Malabar കോ. രാജാവവര്‍കള്‍ TR. (the 2nd is called ചിറക്കല്‍ കോ. രവിവര്‍മ്മരാജാവ വര്‍കള്‍ etc.). ഉദയമങ്ങലത്തു കൂലോത്തേക്കും പ ളളിക്കൂലോത്തേക്കും കൂടി പാതി പാതി ആകു ന്നു കോലത്തുനാടു TR. the 2 branches of the family. കോലനാടു (= 4); കോ. ൧൮ കൊന്പും ൧൮ ദ്വീപും (old). കോലം കെട്ടുക to assume a mask, നാണം കെ ട്ടവനെ കോ'ട്ടിക്കൂടും prov. കോ'ട്ടി പുറപ്പെ ടുക etc. to act, play. കോലം തുള്ളല്‍ a devil's dance. കോലസാരി V1. a clever actor. കോലാചാരി V1. a sculptor. കോലാധിനാഥന്‍ ഉദയവര്‍മ്മന്‍ CG. = കോലത്തിരി.

Ar. khidmat, Service.

kūr̀uγa T.M. (കൂ?, കൂറിടുക?) 1. To speak, proclaim. (So. T. to call out for sale) ആശികൂറി RC. blessed. വീരവാദം കൂറി KR. called out. Previous page Next page

kambụ T. M. 1. (= കണ്പു, comp. കണു) Knot, joint of reeds, bamboo കന്പില്ലാത കായല്‍ VyM. കരിന്പിന്നു ക. ദോഷം prov. ക. തട്ടിക്ക ളക to plane the outside of a bamboo or perforate its cells. ക. പൊട്ടും ഇളമുളയെപ്പോ ലെ KumK. 2. (T. കപ്പി, = കണ്ണു ?) grain half ground, residue of pounded rice, നുച്ചു, നുറു ക്കരി. 3. rod, stick = കന്പ 2. Hence: കന്പരി Holcus spicatus. കന്പുകുലുക്കി = കുപ്പമേനി.

kurikka (കുരുക്ക) Breaking out like efflorescence. കുരിക്കപ്പൂഴി, കുരിക്ക കുത്തുക So. to throw up earth as worms.

kalkam S. 1. (= കലക്കം, കളങ്കം) Sediment, dregs; medicinal paste ഏലത്തരി കഴഞ്ചു etc. ഇവ കല്ക്കമിട്ടു എണ്ണവെന്തു MM. 2. = ക ലുഷം sin. 3. turkey MC. (formerly called Calicut fowl) കല്ക്കു D. കല്കി the 10th Avatāra of Vishnu, expected to put an end to Cali.

kūd/?/āša, Syr. (Heb. qōdæš) One of the 7 sacraments of the Rom. Cath. Church (ഏഴു കൂദാശകള്‍); consecration, ശവപ്പറന്പു etc. കൂ. ചെയ്ക to consecrate — Nasr.; Rom. Cath.

ko/?/i 1. What is light, worthless, as empty pepper strings. വളളിക്കു മുളകു കണ്ടു കൊഴിയെ കഴിച്ചുകെട്ടുക TR. (also കൊഴി യില്‍ കഴിച്ചു, prh. കൊഴിയല്‍), see കൊ യ്യാടുക, കൊഴിക്ക 2. 2. So. small stick. sകൊഴിയിടുക to prepare strings for twisting ropes. കൊഴിവാള്‍ എറിക fencers to throw up a short sword in play.