kēṭṭụ 1. see under കേടു. 2. under III. കേളി.

kišku S. Forearm, cubit.

kantha S. (T. കന്തൈ rags) 1. Patched cloth പൊക്കണം. 2. privy.

karunδala (കരു II. 2) Generation (V2. കരിന്തല clan) നാലാം ക. നഷ്ടം prov. തറവാടു ൩ ക'യോളം ക്ഷയിക്കാതു. — Māppiḷḷas say of converts ഏഴാം ക. വന്തലയായി.

kavar̀ụ T. SoM. 1. Die കവററുചൂതു, കവററു കണ്ണു V2. 2. spindle of weaver's wheel.

see കുത. (കൊത കൊത്തുക V2. to wound slightly).

kuḍińńil (C. Tu. കുടിസില്‍, T. Te. കുടിസ) Hut, thatch; So. കുടിഞ്ഞ place where young calves are tied. കുറക്കുടിഞ്ഞില്‍ tent. കൂ. കുത്തിമരുവി Mud. — വള്ളിക്കുടിഞ്ഞില്‍ natural bower formed by creepers, jungle-hut. കുടില്‍. T. M. (കുടു + ഇല്‍) hut, out-house near palaces for menials. വള്ളിക്കുടിലകം Nal. = കുടിഞ്ഞില്‍. നൃപതിമരുവിനക. Mud. Royal tent in war. കുടില്‍ വെക്ക V2. to quarter soldiers.

kuḷiya കുളിയക്കാല്‍ (ഗുളിക) Small lathe-turned bar, foot or leg of furnitures.

kāččuγa (T. കായ്ച്ചു Te. C. കാസു from കായി). 1. To warm, boil. വെള്ളം കാച്ചാന്‍ TR. കാച്ചിയ നീരില്‍ സേവിക്ക a med. കാച്ചിന ജലംകൊണ്ടു കുളിച്ചു VCh. കള്‍കാ. to distil. എ ണ്ണകാച്ചി എടുക്ക etc. അതിന്നു നെയി കാച്ചുവാന്‍ മരുന്നു MM. കാച്ചികുത്തുക (see കിഴി).— കാ ച്ചിയോ പഴുത്തതോ ripening or ripe? (So. കാച്ചി green paddy B.) 2. to cauterize. കേടിന്നു തക്കവാറുകാ. (in cancer). വെള്ളിക്കോല്‍ കൊണ്ടു കാ. a med. ഇരിന്പുകൊണ്ടു കാച്ചി (a snake-bite). — (loc.) to flog. VN. കാച്ചല്‍ 1. heat. കാ. കൊണ്ട ഏറിയ വള്ളി ഉണങ്ങി TR. draught. 2. a still, കാച്ചു, കാച്ചുരുളി.

karīšam S. Dried cowdung. ക. കൊണ്ടു തീക്കൊളുത്തി PT. Previous page Next page