ki/?/uttụ So. (കിഴിക്ക II.) A hole, leak.

kaḷuṇgam (loc.) Turbid, see കല, ക ളങ്കം.

kiḍayuγa T. M. (കിട) 1. To knock against, quarrel (C. ഗെടിസു); to be found or obtained അടല്‍ കിടെന്തരക്കവീരര്‍ RC. 2. sound of water, falling into a dying man's throat. No. VN. കിടച്ചല്‍ meeting, quarrelling. കിടെക്ക T. So M. to be obtained; engage in അടല്‍ കിടെത്താന്‍ അനുമാന്‍ ചെന്പുമാലി യോടു RC. — എനിക്കു കിടെച്ചു Palg. = കി ട്ടി — (loc.) കിടയിക്ക to get.

kuńǰiγam കു. എന്നൊരു മര്‍മ്മം കീഴ പ്പുറത്തിന്ന് അരവിരല്‍ മേലെ MM.

kavaḷam 1. = കബളം (see കവിള്‍) ക വളത്തു Nid 34. 2. in šakti worship, a ball of boiled rice (ഉണങ്ങലരി) given by the Yōgini to each worshipper; ക. ഗ്രഹിക്ക to eat it. കവളുക, ളി to gargle, swallow. കവളി തുപ്പുക to rinse the mouth, എണ്ണ വെന്തു കവുളുക a med. gargarism. കവളി പറക see കബളി. denV. കവളിക്ക see കബളിക്ക. കവളങ്കാളി MC. a starling. കവളപ്പാറ N. pr. a petty principality, once famous for learned men. — ക. നായര്‍ the Baron of K. (near Wāṇiyankuḷam).

kuraṇġam S. Deer.

T. M. Te. C. = I. കരു 2. & കടു, Rough, hard.

T. C. Tu. M. (hence കീറു) To erase, strike out. കിറുകിറുക്ക 1. creaking, noise of writing on Olas. കിറുകിറീ എന്നു ചോര വന്നു (vu.) 2. to become embroiled.

karināṭṭi (III.) in ക. വീഴുക Transplanted paddy taking root, as it assumes a dark green colour. — comp. കരിവാടു. കരിനാരക്കുരു (III.) A kind of heron (നാര).

kāǰam S. 1. Glass, crystal. 2. eye-disease, Gutta serena, of 6 or 12 kinds. Nid. കാചകുപ്പി & കാശി — retort or other glass-vessel used in chemistry (T. കായ്പ്പുകുപ്പി). കാചാവു T. see കായാവു. കാച്ചിതള്‍. see ചിതള്‍.