kār̀a T. M. Collar of gold or silver worn by Māpḷichis & fisher women; in Palg. a kind of silver or gold neck-ring worn by boys of higher castes. കാറകന്പി, കാറകാല്മണി Pay. കൈ ക്കാറ bracelet V2.

kaδina (V1. കതന) A kind of gun used in temples. ക.വെടി.

kšēbam, ക്ഷേപണം S. (ക്ഷിപ്) Throwing, giving up; spending as കാലക്ഷേ. ക്ഷേപാര്‍ത്ഥം V1. rebuke. ക്ഷേപണി oar, ക്ഷേപണീയുതം കുലദേശം AR. denV. ക്ഷേപിക്ക to throw. ക്ഷേപിച്ചു ചൊല്ക Bhr. to scold.

kāruγa 1. T. M. C Te. To hawk, spit out as chewed betel, force up phlegm, vomit. — freq. കാര്‍ക്കിക്ക No., കാര്‍ക്കരിക്ക, കാര്‍ക്ക ലിക്ക, കാര്‍പ്പിക്ക V2. (Port. carcaregar). കാര്‍ക്കി ച്ചു തുപ്പൂലും prov.— 2. to gnaw, bite by degrees അസ്ഥി കടിച്ചു കാര്‍ന്നു PT. (hence കാരി 3.) — met. to fascinate മനസ്സിനെ കാ.

katta V1. Drinking cup. കത്തക്കാരന്‍ cupbearer.

E. Company, chiefly ബഹുമാനപ്പെ ട്ട കു TR. The Honorable Company. കു. പണ്ടാ രം the Comp's Government (TrP. has കുന്പിനി).

kūndal T. M. C. (കൂം C. Te. = കൂര്‍ pointed) 1. Woman's hair, കുന്തളം. Often comp. as പീലിക്കാര്‍ക്കൂന്തല്‍ മുറുക്കി, പുരിക്കൂന്തലു പീ ലിക്കൊത്തു CC., കൂന്തല്‍ കെട്ടി നടന്നു Bhr. 2. കൂന്തല്‍ വെക്ക a kind of ആയുധാഭ്യാസം TP. 3. കൂന്തല്‍മീന്‍ V2. acuttleflsh. 4. = കൂന്‍ bending = വളവു V2.

V1. 2. To purr, coo, as a dove. കുറുകും പ്രാവിനെ പോലെ Nid. പൂച്ചയുടെ കുറുങ്ങല്‍ MC. (= കുരുട്ടുക). കുറുകറു എന്നിടുക. കുറുകുറുക്ക, ത്തു to breathe with difficulty, the sound in the throat of a dying person, തൊ ണ്ടയിന്നു കുറുകുറുക്ക a med. (in ശ്ലേഷ്മശൂല). Hence: കൂര്‍ക്കു snore.

kirāδaǹ N. pr. Tribe of mountaineers. ശകകിരാതന്മാര്‍ Bhr.

kočča 1. (prh. കോച്ച q. v.) Husk of legumen, sesam, etc. V2. (softer than തൊ ണ്ടു). — but So. f. i. പയററു കൊച്ച്; comp. foll. — 2. paddy bird = കൊക്കു PT. 3. So. = കൊഞ്ഞ stutter. കൊച്ചക്കാലന്‍ (2) a man with long legs; hinder legs being longer than the forelegs.