čappụ (Tdbh.; ശഷ്പം) 1. Leaf, esp. plantain leaf. ചപ്പുടുക്ക in hunting f. i. ചപ്പെടു ത്തുടുത്തു കെട്ടിയണെച്ചു കുന്നടുക്കേ ചെല്ക. — something of little value; എങ്ങനെയും വല്ല ചപ്പും ചവറും കയററി ഓടെണം TR. get some cargo anyhow. 2. a branch with leaves serving for an interdict (= തോല് വെക്ക) വീ ടടെച്ചു ചപ്പും ഇട്ടു & ചപ്പെടുക്ക TR. (= Govt. seal). ചപ്പന്, ശപ്പക്കൈയന്& ചപ്പാണ്ടി m. a worthless person. = പുല്ലന്; fem. ചപ്പി, also N. pr. fem. ചപ്പം aM. = ചപ്പു 2. in official style വകമേല് ചപ്പം ഇടുവിക്ക; കുടികളില് കുന്പഞ്ഞി കല്പ നെക്കു ച. ഇടുന്നു; കടവുകളില് ഉള്ള തോ ണികള് പിടിച്ചു കെട്ടി കുന്പഞ്ഞി പേര്ക്കു ച. ഇട്ടു N. ന്റെ പക്കല് കൊടുത്തു and then പണ്ടാരച്ചപ്പം നീക്കി തോണി കൊണ്ടു പോ യി TR. പീടിക അടെച്ചൊക്കച്ച. വെച്ചു, ച. നീക്കി, പറിച്ചു TP. ചപ്പില 1. any small leaf. ച. അനങ്ങി എങ്കില് TP. if he hear the slightest rustling. 2. N. pr. fem. ചപ്പെരി in ചപ്പെരിവാലന് (huntg.) name of the Ichneumon.
