maǹǹaǹ T. M. (മന്നു). 1. A king വേട്ട മന്നന് KU. (see വെട്ടം). മന്നവര് മ. Bhr. Yudhišṭhira. അരിമന്നര് Bhr. inimical kings. 2. a fool or cheat (= മന്ദന്). 3. N. pr. m. (fem. മന്നി). മന്നം T. aC. (T. മന്റം). 1. standing place, a place of judgment or discussion. അന്ന ത്തിന്റെ ബലവും ആയുസ്സിന്റെ ശക്തിയും ഉണ്ടെങ്കില് മന്നത്താലിങ്കല് കാണാം prov. under the village tree, in the assembly of citizens. 2. B. (C. maṇḍe) a dram-shop. 3. So. a part of the plumage, pinion? വെ ളുത്ത, ചുവന്ന മ. MC 47. & 48. മന്നവന് T. M. = മന്നന് king, മന്നവാ Bhr. Voc. മന്നോര്പുരാന് RC; also മന്നാന് V1. Višṇu. — മന്നവം V1. Lordship. മന്നാടുക aM. (C Te. T. മന്റു fr. മന്നു 2.) to petition. മന്നാടി (hou. — യാര്) a title of Sūdra (Vaišya?) landlords etc. from Chō/?/am, settled in & about Palg. Many still retain Mackattāyam, whilst others are intermixed with Nāyars (comp. W.) = foll. മന്നാട്ടപ്പന്., — മ്മ f. Palg. hon. title of Taraγas or മൂത്താന് given by castes below them. മന്നിടം (= മന്നു) the earth മ. പാലിക്ക Bhr. മ. കൈവിട്ടു വിണ്ണിലായി CG. മന്നിടസുര വരന്, മന്നിടദേവന് Mud. = ഭൂദേവന് a Brahman. മന്നു T. M. (Te. = മണ്ണു fr. മനു to live, exist). 1. earth മന്നിങ്കല് HNK. മന്നിടേ ഭാരം ത ളര്ന്നു CG.; also ന്നുലകു Bhg. 2 a place of judgment or assembly (T. മന്റു = മന്നം) Palg. There are 3 kinds: a., places for transacting business N. മന്നത്തുനിന്നു എഴു തിയതു old doc. (at a time when there were no stamped ōlas). b., several places of
