(also അഴ) 1. To slacken. കാ ഞ്ചി അയഞ്ഞു CG. girdle grew loose. ചൂടു കൊ ണ്ടയഞ്ഞ മാനസം RC 21. relaxed. അയഞ്ഞ മാനതകുരുന്തിനോടെ RC 119. 2. to be watery. അയഞ്ഞു മലം പോക Nid.

abaǰikkuru S. & M. (പച്) Scrophulous swelling (= പഴുക്കാത്തതു).

agni S. (ignis L.) 1. Fire. 2. God of fire. 3. grief ഉള്ളത്തില്‍ അഗ്നി പിടിച്ചു ഞങ്ങള്‍ക്കു SiP. 3. — 4. digestive power; അ. വദ്ധിപ്പിക്ക, കെടുക്ക GP. അഗ്നിക്കു ബലം ഇല്ലാ ത്തോര്‍ Nid. persons of weak digestion. Cpds. അഗ്നികണം spark; അഗ്നികായ്യ്രം (S) kindling the holy fire KR. അഗ്നികണ്ഡം (1) hole to receive the holy fire. അഗ്നികോണം (2) south-cast; ചതുരശ്രത്തിന്‍റെ അഗ്നികോണ്‍ Gan. അഗ്നിക്കാററു (preceding) SE. wind. അഗ്നിദന്‍ (1) incendiary Bhr. അഗ്നിപ്രവേശം self-immolation (as of widows). അഗ്നിബലം (4) digestion. അഗ്നിമയം flery. അഗ്നിമാന്‍ who sustains the holy fire; അഗ്നി മാന്‍ ഉപാദ്ധ്യായന്‍ AR. 1. അഗ്നിമാന്ദൃം and അഗ്നിസാദം indigestion Nid. Asht. അഗ്നിമൂല SE. = അഗ്നികോണം. അഗ്നിഭ്ര Sk. Subrahmaṇya. അഗ്നിശിഖ flame V2. = ജ്വാല. അഗ്നിഷ്ടോമം (സ്തോമം) Agni's praise, a peculiar sacrifice KR. 1. അഗ്നിസാക്ഷികം covenanted before Agni; അ ഗ്നിസാക്ഷികമായ സഖൃം ചെയ്തു KR. 4. അഗ്നിസാക്ഷിയുള്ള പത്നി Vch. the legal wife. അഗ്നിഹോത്രം burnt offering maintaining the holy fire. The Brahman, who does it is called അഗ്നിഹോത്രി Tdbh. അക്കിത്തിരി.

abad/?/ēšam S. Pretence, disguise, trick V1.

arǰunam S. (√ രജ = അര്‍ച) White. അര്‍ജ്ജുനവര്‍ണ്ണമാക്കേണം ജഗത്ത്രയം കീര്‍ത്തികൊ ണ്ടു Bhr. to cover the world with their fame as with snow. അര്‍ജ്ജുനന്‍ N pr. the 3rd of the Pāṇḍavas. അ'വഴി KU. = വിളിച്ചനായാട്ടു (see അ യ്യപ്പന്‍). Previous page Next page

avakhyāδi S. Blame, dishonor. ഇതിന്‍റെ കീര്‍ത്തിയും അവഖ്യാതിയും മററാര്‍ക്കി ല്ല TR. also അവിഖ്യാതി പറക vu.

amaršam S. also അമര്‍ഷ മുഴുത്തുവരും Bhg. Impatience അ'യോടു ചെറുത്തു തച്ചു Bhg. rage — hence: അമര്‍ഷന്‍, അമര്‍ഷി impatient, passionate.

aṇiyam T. M. (T. C. അണി first) Ship's head, prow. (opp. അമരം.)

abhyasanam, — asikka S. (അസ്) To practise, exercise, study. അസ്ത്രങ്ങള്‍ കൊണ്ട് അ'ച്ചു CG. അസ്ത്ര സഞ്ചയം രാമന്‍ മുനിതങ്കല്‍നിന്ന് അ'ച്ചു KR. CV. അഭ്യസിപ്പിക്ക 1. to teach, instruct. 2. to educate. അസ്ത്രശസ്ത്രാദികളെ പുത്രനെ അ'ച്ചു Mud. അവര്‍ക്ക് അ. PT. അഭ്യസിപ്പു VN. a lesson. അഭ്യാസം 1. exercise, practice, study. അക്ഷ രാ — ആയുധാ etc. ചെയ്ക. — 2. ability, acquired thereby. പണിക്കര്‍ വീണാലും അഭ്യാ സം prov. a feat. അഭ്യാസി a student, practiser. നിത്യാഭ്യാസി ആനയെ എടുക്കും, അഭ്യാസി കുടിലന്‍ prov.

anagham S. Innocent, po.