ādhmānam S. (ധ്മാ) Flatulence. I.

ālābam S. (ലപ) Talk. അന്യാലാ പം വേണ്ടാ VCh. let her not talk with strangers. denV. ആലാപിക്ക 1. ആനന്ദഭൈരവി etc. രാ ഗം ആ. to hum a tune (Brahmans). 2. to speak.

ākšēbam S. Blame, reproach, objection അവരുടെ മേല്‍ കണ്ട തെററുകള്ക്കു ചെയ്ത ആക്ഷേപം MR. den V. ആക്ഷേപിക്ക (part, ആക്ഷിപ്തം) to reprove, confute, impugn, criticise അതിന്‍റെ ദുര്‍ബലത്തെ കുറിച്ച് അധികമായി ആക്ഷേ പിക്ക MR. expose farther its invalidity.

ābhāsam S. (√ ഭാസ splendour, deceptive appearance). M. Low, vulgar സം സ്കൃതമൊഴിയുടെ ആഭാസം Arb. corruption (= തത്ഭവം) ആ. ആയപുര MR. mean building. സാക്ഷിക്കാര്‍ ആഭാസന്മാര്‍ MR. കുലഹീനനാ യുള്ളോരാഭാസന്‍ എതിര്‍ക്കാമോ Bhr. ആഭാസ കുലത്തിങ്കല്‍ ജനിച്ചു KR. — In phil. the individual soul is ആഭാസജീവന്‍.

āna/?/nam S. (√ നന്ദ) Joy, delight. There are 8 joys വിഷയാ—, ബ്രഹ്മാ—, വാ സനാ—, ആത്മാ—, മുഖ്യാ—, നിജാ—, അ ദ്വൈതാ—, ജ്ഞാനാന്ദം KeiN2. (phil.) ആനന്ദബഹുലം VCh. = ഉപസ്ഥം. ആനന്ദബാഷ്പം tears of joy. ആനന്ദനം friendly reception V1. denV. ആനന്ദിക്ക to rejoice. വെള്ളം (തൊട്ട്) ആ.. a Nāyer custom, sprinkling every morning 7 times the water of their tank into the face.

āδaṇgam S. (ആ III തഞ്ച്) 1. Pain, grief; God is നിരാതങ്കന്‍ Bhr. അന്പെല്ക്കയാല്‍ ആ. പൂണ്ടുസിംഹം CG. 2. offence, hindrance കോഴികള്‍ ആ. പെയ്തു തുടങ്ങി CG. by crowing unexpectedly. ചാണക്യന്‍ ആ. ആയി Mud. proved a curse to the innocent. ആതഞ്ചനം S. What causes to coagulate, whey (po.)

ākkam T. M. (√ ആകുക III) 1. What one puts (ആക്കുക 2.), layer രണ്ടാക്കം (= പ ട 3, local: resting steps in wells). മുന്നാക്കം forwards V1. 2. (T. prosperity) contentment, rest. ആക്കമേ വാണരുളുക rule happily. ആ ക്കം പൊട്ടിയവന്‍ discontented. അവരെ പ ക്കല്‍ പണ്ടത്തെ ആക്കപ്പടുത്തു കൊടുക്കയും ചെ യ്തു TR. made over her jewels to the chiefs, thus settling the case. 3. strength, persistency, continuance; also relief, as through medicine. ആക്കം കുറഞ്ഞു വീണു Bhr. lost his balance & fell. ആക്കം തകു ചിറ കെട്ടി RC. strong dam. ആക്കം കൂടാതെ നീ ചോറു തന്നാല്‍ Sil. negligently. ആക്കം കലര്‍ന്നു ശസ്ത്രം എടുത്തു Mud. determinately. ഉളളാക്കമില്ല no fixed purpose. Previous page Next page

ākhya S. (ആ III. √ ഖ്യാ) Name; in comp. ആഖ്യന്‍ named. ആഖ്യാനം l. = ആഖ്യ. 2. story. den V. ആഖ്യാനിക്ക to relate. ആഖ്യാതം the finite verb (gram.)

āppụ T. M. C. 1. Wedge, plug, what stops a crevice. ആപ്പും തട്ടി കവാടം അടെച്ചു (po.) bolted the door. ആപ്പും ചീപ്പും ഇടുക vu. — (hence മേലാപ്പു, മാറാപ്പു) 2. wad of gun, also ആപ്പം V1. ആപ്പന്‍ N. pr. of men. Previous page Next page

C. Mahr. No. see സാട്ട.