kar̀avụ 1. T. M. see കറക്ക. 2. aM. (T. കറുവു from കറു II.) Rage ഉള്‍ക്കരന്ത കറവോട് എഴുന്നു, കറവുറ്റു നടന്നു, മുറുകിന കറവോടു ചാടും വേല്‍ RC.

karumaγaǹ KU. വേട്ടെക്കരുമകന്‍ A hunting Paradēvata with blue beard, peacock-feather and bow. (see കരിങ്കാലി).

kūva (കൂ) 1. An interjection: ho! Yes! well എപ്പോള്‍ പുറപ്പെട്ടു താനെടോ കൂവ. 2. (T. കൂ കൈ) East-Indian arrowroot, Curcuma augustifolia, പഴങ്കുവപ്പൊടി a med.; കൂവനൂറു its starch GP 71. Kinds: ആനക്കൂ., ചണ്ണക്കൂ. Costus speciosus, ഞെട്ടിക്കൂ. Curc, മഞ്ഞക്കൂ. & മലങ്കൂ. Kæmpferia, മഞ്ഞള്‍ക്കൂവ Curc, longa.

kišku S. Forearm, cubit.

koṭṭaṇam M. C. (കൊട്ടു) Beating the husk from paddy in a slovenly manner, കൊ ട്ടണത്തരി.

kolḷuttụ T. M. (കൊള്‍) 1. What holds; hook, link, stitch, latch കൊക്കയും കൊ (also a tie എണ്ണഭരണി കൊളുത്തഴിച്ചു TP.) കൊ ളുത്താണി V2. tenter-hook. കൊളുത്തു പറക to speak so, as to embroil the matter V1. 2. smallest branches of a tree etc. = ഇല്ലി. കൊളുത്തുക T. M. Tc. (v. c. of കൊള്‍ക) 1. to make to hold (അട്ട — a med.), to hook, clasp, to fasten a rope to a load, to fetter as an elephant. കൊടിവടിമേല്‍ കൊ V2. തമ്മില്‍ കൊളുത്തി പിണെക്ക. 2. to set on fire, to light, kindle വിളക്കു, അഗ്നി, തീ കൊളുത്തും പുരോജനന്‍ (al. ച) Bhr., ഗന്ധം, to fumigate. — met. ഒന്നു കൊളുത്തി laid a mine, set about to execute a deep plan. 3. v. n. കാല്‍ കൊളുത്തി V1. the foot sleeps. VN. കൊളുത്തല്‍ (1) gripes, കൂച്ചലും കൊ'ലും. CV. (l) f. i. ഇളെച്ചു കൊളുത്തിക്കേണ്ടാ (weavers). കൊളുന്പു T. കൊഴുന്പു N.pr. Columbo. കൊ. അവര്‍ കയ്യിലായി TR.

M. C. Te. Tu. 1. Long beak, bill (കൊത്തുക). കൊക്കുള്ള കത്തി pointed knife. 2. paddy bird MC. heron, Ardeola leucoptera, f. കൊക്കി PT. (= കൊച്ച). 3. arquebuse V2., tuft of fowl V1. etc. Hence: കൊക്കന്‍ 1. = കൊക്കു 2. crane PT. 2. what is pointed. കൊക്കന്‍ അന്പു barbed arrow. കൊക്കും ചിറകന്‍ (hunt.) name of peacock (prh. കോക്കും ചി.) കൊക്കുവടി a crook V2. കൊക്കോടു pointed tile, as on temple roofs — /?/

kīrụ T. M. (C. Te. Tu. ഗീറു fr. കിറു) A rag, stripe, shred. കീറുക 1. to scratch, draw lines (C. Te. ഗീചു) പുറം മുള്ളുകൊണ്ടു കീറി vu. കുളന്പുകൊണ്ടു നിലത്തു കീറുക TrP. 2. v. n. to be slit, torn ഉഴുതാല്‍ നിലം കീറും KR. കീറി മുറിഞ്ഞിതു ദേഹവും Bhr. (comp. കിഴി); കാല്‍ കീ. 3. v. a. tot ear, rend, മിററത്തു കീറിയിട്ട വിറകു TR. split. വയറു കീറുക to dissect. CV. വയറതു കീറിപ്പിച്ചു PT. VN. കീറല്‍ a tear കീ'ലിന്നു ഇഴ ഓട്ടുക to darn it. കീറത്തുണി, — പ്പായി torn clothes, mat. കീറാമുട്ടി wood, which will not split; a hard job. കീററു T. M. (C. Te. ഗീട്ടു) fragment, piece. കീ റെറടുത്തു (huntg.) of hog, രണ്ടുകീററിന്നും നടുവില്‍ PT. of a half cloven tree. കീററില = മുതുവില (opp. നാക്കില). കീററുകഷണം, — കണ്ടം = തുണ്ടു. കീററുനാമം (Brhm.) = ഉര്‍ദ്ധ്വപുണ്ഡ്രം. കീറേറാല one half of an Ola, also ഓലക്കീററു (so So. മാങ്ങക്കീററു, തേങ്ങക്കീററു).

kāra T. M. (C. Te. ഗാര from കാര്‍ 3.) 1. A Previous page Next page

kiṭṭam T. M. C. (& കിത്തടം from കിഴു ?) S. 1. Dross, scoria ലോഹകിട്ടം = കീടം; ഇരി ന്പുകിട്ടം med. also പുരാണകിട്ടം. 2. excrements, കിട്ടാംശം Nid. the part of food, which is secreted (മലമൂത്രമായി പോകുന്നതു) opp. സാ രാംശം chyle. 3. met. കിട്ടമററുളള ബാണം KR. (of Cāma) = കേടററ.