kuma 1. T. M. (C. ഗു —) Bruising, beating കുമകൊള്‍ക to get stripes. കുമ ഊട്ടീടുന്നു ചില രെ നീ CG. flog some. കുമപ്പാവ SiPu. = യന്ത്ര പ്പാവ playing-puppets? 2. So. (T. കുവൈ, കുപ്പ) heaping up. കുമെക്ക 1. v. a. to beat, bruise, ദണ്ഡുകൊണ്ടു കുമെച്ചു RS. ഓരോ ജനങ്ങള്‍ അവരെ കു മെക്കയും Mud. അന്നീരില്‍ ചാരിച്ചു കു. MM. 2. to heap up.

kaḷāvụ T. M. (കളായം = കായാവു) പെരിങ്ക. Carissa carandas. I.

kēnd/?/ram S. (G. kentron) 1. Centre വൃത്ത കേ. Gan. ഇവിടെ ചതുരശ്രമദ്ധ്യം കേ ന്ദ്രമായിട്ടെനി ഉണ്ടാക്കുന്ന വൃത്തം ഉള്ളു Gan. 2. the 1st, 4th, 7th & 10th signs in astrol. denV. കേന്ദ്രിക്ക facing, being opposed (astrol.) ലഗ്നത്തെ ബുധനും ശനിയും കേന്ദ്രിക്കിലും Hor.

kaḷphalam S. = കുമിഴ്, കുന്പിള്‍.

ka/?/andham S. Headless trunk, said to dance on battle-fields ക. തുളളുക, കബ ന്ധനൃത്തം Bhr. കബന്ധകൂത്തു RS. കബന്ധന്‍ AR. a Rāxasa, whose arms are lopped off. Previous page Next page

kaḍiγa (T. bolt) Peg tied to the well-rope to prevent its slipping from the bucket. Previous page Next page

kariyila So. Dry leaf (fallen).

końńuγa = കൊഞ്ചുക hence കൊ ഞ്ഞിപ്പറക, കൊഞ്ഞിച്ചുപറക, To stammer, hesitate in speaking. — കൊഞ്ഞിക്ക = കക്കിക്ക. കൊഞ്ഞന്‍ stammerer, also കൊഞ്ഞക്കാരന്‍, = വിക്കന്‍. ഊമരില്‍ കൊഞ്ഞന്‍ സര്‍വ്വജ്ഞന്‍ prov. കൊഞ്ഞം = കൊഞ്ഞനം (as കൊഞ്ഞങ്ങള്‍ കാട്ടുന്നോര്‍ CG.) കൊഞ്ഞനം കാട്ടുക to mock, to mimic as monkeys, to make wry faces.

kappaṇa (കല്‍) Place for cutting stones. loc. = കക്കുഴി.

koṭṭaṇam M. C. (കൊട്ടു) Beating the husk from paddy in a slovenly manner, കൊ ട്ടണത്തരി.