kāńǰor̀i V1. A nettle.

kšāmam S. (ക്ഷാ to singe) 1. Drought. 2. slender. 3. ക്ഷാമകാലം famine.

kavaṇi T. SoM., കവിണി NoM., കൌണി V1. 2. Muslin, fine cloth to cover the head. ആറ ഏഴു മുണ്ടിപ്പാവു കച്ചകള്‍ കവി ണികള്‍ Nal. നീലക്കവിണിയും ചിറ്റാടയും Onap.

kušāl H. (as if from കുശലം) P. ϰūsh- ḥāl, In pleasant circumstances; happy, കുശാ ലാക്ക to cheer.

Port. Christaõ. Roman Catholics TR.

see കോതു 1. — കോന്തല see കോണ്‍.

kombụ T. M. C. Tu. (Te. കൊമ്മു) √ കൊം. 1. Horn, tusk, ivory. കൊന്പുവെക്ക Nid. for drawing blood; met. for power കൊന്പോ ചെവിയോ plov. കൊന്പു മുളെച്ചു grew arrogant. 2. musical horn. (ഊതുക) തവിടു തിന്നു ന്പോള്‍ കൊന്പു വിളിക്കരുതു prov. ഒരു കൊ ന്പുസന്നെ ദൂരം (jud. Becal) distance of a horn's sound. 3. pole of palankin, bowsprit, mast രണ്ടു കൊന്പുളള കപ്പല്‍ TR.; spear (huntg.) 4. (C. കൊങ്ക, C. Tu. ഗൊന്പ) branch of tree. ആലിന്‍കൊന്പത്തിരുന്നു Anj. കൊന്പു കഴിക്ക to prune. — also branch of a river V1. Previous page Next page

A. qāẕi & കാദി Judge, കാജിയാര്‍ TR.

kāvụ (T. കാ. fr. കാക്കുക) 1. Inclosure, garden. പൂങ്കാവു, grove പൂമരക്കാവു f. i. കണ്ട കാവുകള്‍ തോറും Bhr. 2. inferior fane, holy enclosure അയ്യപ്പന്‍ പല കാവുകളില്‍ അധിവ സിച്ചു (huntg.), അടിയാരെ കൂട്ടി ഇളന്നീര്‍ കാ വു കെട്ടിക്ക TP. temporary fane. കാവൂട്ടു കാ ണ്മാന്‍ പോയി TP. കാനത്തൂര്‍ കാവില്‍ ഊരാ യ്മക്കാര്‍ TR. 3. T. C. black spot on forehead ('what preserves') മൈകാവുംമിഴിയാള്‍ RC. 4. a Brahman girl of 8 years B. 5. split bamboo with ropes suspended from each end for carrying burthens. പത്തുക്കാവ് 10 burdens, as measure. Hence: കാവടി 5.(T. also കാവുത്തടി) = കാവു 5., esp. a more or less adorned pole of a peculiar description with offerings dedicated to Subrahmanya f. i. കോഴി—, പാല്‍—, മീന്‍കാവടി; also religious mendicant's pole taken from house to house. കാവടിക്കാരന്‍ Cowri cooly; men that bring contributions to temple feasts (So. കാവ ണ്ടം loc.) കാവുക, വി T. M. to carry on a pole, also കാ വിക്ക, കാവിച്ചു കൊണ്ടുപോക; hence കാ വുന്ന കൂട്ടര്‍ = കാവടിക്കാര്‍ കാവിതി (T. servant = വിധി കാക്കുന്നവന്‍) also കാവതി, കാവുതിയന്‍ barber, esp. of Tīyar. f. കാവതിച്ചി TR. — ശൂദ്രകാവ്യതി higher class (40 in Taḷiparambu), വളിഞ്ചിയന്‍ (275 in Taḷip.), തീയക്കാവതി (121 in Taḷip.), തച്ച ക്കാവുതി (13 in Taḷip.), നാവുതിയന്‍ (500 in Taḷip.). Previous page Next page

kaṇḍaǹ T. M. Tu. (C. ഗണ്ടന്‍, see ക ണവ൯) The male, esp. of cat കണ്ടന്പുച്ച, ക ണ്ടപ്പ൯; N. pr. of men.