kabōδam S. Dove, pigeon; f. — തി SiPu. AR.

kād/?/aḷam S. (കദളി) Plantain കാ. മോ ദകം CG.

kūrčam S. 1. Bundle of grass. 2. the part between the eyebrows. 3. a മര്‍മ്മം, കൂ. എന്നൊരു മര്‍മ്മം half an inch above ക്ഷിപ്രം MM. 4. M. = കൂര്‍ച്ച sharpness. കൂര്‍ച്ചന്‍പല്ലു B. long tooth, eyetooth.

kumbaḷam T. M. C. (Tu. കുന്പട, Beng. കുമഡ fr. S. കൂശ്മാണ്ഡം) Cucurbita pepo. — കു ന്പളങ്ങ pumpkin. കുട്ടിയുടെ കഴുത്തില്‍ കു. കോ ത്തു കെട്ടി TR. (to shame the thief), ഇളവന്‍ കുന്പളങ്ങ a gourd used against poison. — കു ന്പിളത്തണ്ടു,— ത്തില. med. GP. kinds: നരവന്‍ കു., ചൂരിക്കു.or നൈക്കു. കുന്പളത്താലി a neck-ornament.

kārmaṇam S. (കര്‍മ്മന്‍) Magic.

kōli 1. = കോലാന്‍ 1. 2. നീര്‍ക്കോലി (— കവലി V2.) A watersnake (ജലവ്യാളം, തേ വിയാന്‍), not poisonous.

kūt/?/t/?/anāḍu (കൂററം or കൂററന്‍) N. pr. A district behind Ponnāni, which is now its capital.

ki/?/ukkuγa So. = മേടുക No. (C. കീളു to humble) To knock on the head — കിഴുക്കു a cuff.

kaḍāram = കടശാരം, കട്യാരം Excessive occupation. കടാരന്‍ So. libidinous, No. = കിടാരന്‍.

kāraṇam S. (caus. of കര്‍) Cause, motive, origin. എന്തൊരു കാ. വാരായവാന്‍ Bhr. അതിന്‍റെ കാരണം KU. the reason whereof is as follows, for. Vishnu is called കാരണ മാനുഷന്‍, — പുരുഷന്‍ AR. CG. കാരണത, കാരണത്വം causality. കാരണന്‍ 1. author, originator, Vishnu CG. പ്രകൃതിതന്‍ കാരണന്‍ AR.; f. നാശകാര ണി AR. 2. man of authority, title of barons. കാരണരായുളെളാരാരണര്‍ എല്ലാരും CG. — കാരണഗുരു V2. a disinterested teacher. opp. കാര്യഗുരു an interested one. — Generally കാരണവന്‍ 1. head of family, hereditary predecessor. കാരണോന്മാര്‍ നാ ളില്‍ തുടങ്ങി TR. since the time of my ancestors. 2. the maternal uncle. അമ്മാവന്‍. 3. a title കാരണവസ്ഥാനം f. i. 390 കാര ണവര്‍ KU., in Cur̀umbranāḍu: ൬ ഇടവ കയില്‍ ൧൨ കാരണവര്‍ KU. പുഴനാട്ടുകാ രണോന്മാരെ അനന്തിരവര്‍ TR. the next in dignity after the chief administrators of a temple. കാരണികന്‍ V1. investigating closely. കാരണീഭൂതന്‍ who is the cause (= കാരണ പുരുഷന്‍). കാരണോപാധി KeiN. see ഉപാധി.