kavul Ar. qabūl Engagement, 'cowl.' കവിലായ്വന്നിരിക്കുന്നു TR. accepted terms, surrendered. കവുല്ക്കാകിതം, കവുല്ക്കത്തു TR. a charter, passport etc. (mod. കൌള്‍). കവെക്ക see കവ.

kūṭṭam 5. VN. of കൂടുക. 1. Junction, assembly, flock, heap ആട്ടുകൂട്ടം etc മരക്കൂട്ടം. ആധാരം പുര വെന്തുപോയ കൂട്ടത്തില്‍ വെന്തു പോയി MR. along with the rest. കൂട്ടങ്ങള്‍ V2. baggage = സംഭാരങ്ങള്‍. 2. caste, കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നു നീക്കി TR. section, മൂടാടി കൂട്ടത്തില്‍ ൧൩ തറ, തച്ചോളിക്കൂട്ടം etc. class of Nāyers, party; species വപ്ലവന്മാര്‍ എന്നൊരു കൂട്ടം ജാതി KR. രാജ്യങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ അല്ലാതെ ആയി has ceased to be a kingdom. പലകൂട്ടം കാര്യം TR. all sorts of concerns. ഒരു കൂട്ടം വിളിച്ചാല്‍ കേള്‍ക്കയില്ല in a certain manner. രണ്ടു കൂട്ടം വിചാരം two kinds of thoughts. 3. assembly, court, 4 or 5 നിഴല്ക്കൂ., പടക്കൂ., നായാട്ടുകൂ., യോഗക്കൂ., നടുക്കൂട്ടം. 4. quarrel ഒരു പറ ന്പിന്‍റെ കൂ. TR. contention about; നിങ്ങളുടെ വാക്കും കൂട്ടവും, കൂട്ടവും കുറിയും quarrels, എ നിക്കൊരു കൂട്ടവും കുറിയും ഇല്ല TP. quarrel. 5. adv. entirely, altogether കൂട്ടം മുടിപ്പാന്‍ ഒ രുന്പെട്ടു ഞങ്ങളും SiPu. With ഏ: കൂട്ടമേ കൊ ല്ലിക്കും Bhr., കന്നുകിടാക്കളെ കൂട്ടമേ മടക്കികൊ ള്‍വന്‍ CG. (= കൂട്ടത്തോടെ). Hence: കൂട്ടക്കാരന്‍ 1. one of a party, belonging to അമാത്യന്‍റെ കൂട്ടക്കാരരെക്കൂടേ PT., രണ്ടു കൂട്ടക്കാരും both parties TR. 2. pleader. കൂട്ടക്കെട്ടു alliance, confederacy, complot. കൂട്ടക്കൊട്ടു charge, sounded in battle B. കൂട്ടനായര്‍ headman of a section, his office കൂട്ടനായ്മ V1. കൂട്ടപ്പട tumult, battle. കൂട്ടം ഇടുക to join for a purpose. കൂട്ടമിട്ടാര്‍ത്തു വിളിച്ചടുക്കുന്നു AR.; also in sing. രാക്ഷസന്‍ കൂ'ട്ടാര്‍ത്തുതേ KR. — അവര്‍ കൂ'ട്ടുപൊങ്ങി PT. arose all at once. കൂട്ടംകലന്പി a disturber B. കൂട്ടംകൂടുക to congregate, conspire (in Palg. = to speak). കാവില്‍ കൂടി TR. deliberated in solemn assembly. കൂട്ടംപറക 1. to quarrel. 2. to speak coherently TP. കൂട്ടര്‍ (2) companions; of the same class. കൂ. എന്നോര്‍ത്തു CG. thinking they are the same as we. ആ കൂട്ടര്‍ those people. കൂട്ടവിളി shout of a multitude.

kōṭṭam 1. T. M. (കോടുക) Crookedness, distortion കോട്ടം പെരുകി വീണു CC. writhed & fell (wounded gladiator). കോട്ടങ്ങള്‍ തീര്‍ക്ക to remove doubts, inequalities of temper. വാക്കിന്നു കോ. ഇല്ല no deviation — met. (writhing) കേട്ടാല്‍ മനതാരില്‍ കോട്ടങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകും Genov. strong emotions. 2. MC. coldness, stiffness (of ശവം). — boiled stiff (a പാകം). Previous page Next page

kaingaryam S. (കിങ്കര) Servitude. (കൈ): കൈങ്ങൊട്ടു B. carrying on the arms. കൈച്ചരടു handstring; to a bow കൈച്ച. നന്നായി മുറുക്കി CG. കൈച്ചരടുകള്‍ വില്ലും നല്‍ശ രം തൂണികളും KR. കൈച്ചാര്‍ത്തു (9) signed invoice, receipt. കൈച്ചിത്രം fine work, painting. കൈച്ചീട്ടു (9) note, memorandum; rough account of money received; ōla stamped with the Collector's acknowledgment of instalments received, W. കൈച്ചേതം (7) loss, damage; also കൈച്ചോ ദ്യം (ആധാരം പ്രമാദം കൊണ്ടു കൈച്ചോദ്യം വന്നാല്‍ VyM).

kuyil T. M. (C. കുകില്‍ S. കോകിലാ fr. കു = കൂ) 1. The Indian cuckoo, Cuculus or Eudynamys orientalis കാക്കയും കുയിലും ഭേദം prov. രാജകുയില്‍ MC. blackbird. ഇളങ്കയിലൊ ച്ച CC., said to consist in പഞ്ചമരാഗം CG. 2. a fish, a small crab. 3. the steel of the musket-lock V1. കുയില No. a very black person. കുയിലാററന്‍ Cuculus melanoleucus (loc.) കുയില്‍മേന്മൊഴിയാള്‍ woman of pleasant voice, Sīta. RC.

kannāǹ T. SoM. Brazier, f. — ത്തി (Tdbh. കംസം).

koyil 1. (No. = കോയില്‍) The call of slaves to their masters. മാപ്പിളളക്കൊയില്‍, പണിക്കര്‍ കൊ., പടക്കൊയില്‍ Nāyer, പര ക്കൊയില്‍ Paravan. 2. (Cal.) the hire of a fruit gatherer, ചരക്കുകളില്‍ കൊത്തും കൊയി ലും കഴിച്ചു TR. (say 20 cocoanuts for mounting 100 trees, also called കൊയ്യത്തേങ്ങാ). കൊയിലേററക്കാരന്‍ the person entrusted with the plucking of fruits. കൊയില്‍മേനി W. the number or succession of crops or cuttings.

koḍuvēli & കൊടുവേരി (T. കൊടിവേലി) Plumbago Ceylanica. കൊ. യുടെ വീര്യം തീയോടു സന്നിഭം GP., hence it bears in S. all the names of fire. Kinds: ചെങ്കൊ. (ചെക്കിക്കൊ) Pl. rosea, തുന്പക്കൊ.,നീലക്കൊ. Lodensis Capensis, വെളളക്കൊ. etc.

keṇi (= കണി 2) No. 1. Snare, trap പക്ഷികളെ കെണിവെച്ചു പിടിക്കയും Bhg 6. കെണിയില്‍ എലി പെടും (Mpl. song).2. stratagem; കെണിയും പണിയും അറിഞ്ഞവന്‍ full of ways & means. denV. കെണിക്ക (see കണിക്ക) to entrap. VN. കെണിപ്പു (C. ഗെണുപു) joint, articulation, മര്‍മ്മസ്ഥലം (fr. കണു).

T. M. C. Te. Beng. Hind. 1. Threshing floor, place levelled to spread grains, etc. for drying; barn (in നടുക്കളം, തൊടീക്കളം, വെ ങ്ങളം, etc.) കളം ചെത്തുക prov. കറ്റ എടുത്തു കളത്തില്‍ വെപ്പാന്‍ TR. കളത്തിലാക്ക to reap V2. കളത്തിന്നു പൂട്ടു പൂട്ടി MR. കളത്തിന്‍റെ കോലായി TR. (of a barn). 2. battle-field പോര്‍ക്കളം, so കുരുക്കളം = കുരുക്ഷേത്രം CC. 3. painting a human figure with പഞ്ചവര്‍ണ്ണം for മന്ത്രവാദം, so ക. എഴുതുക, ഇടുക, മനിയു ക, കുറിക്ക. Hence: കളപ്പാടു 1. No. = വിളഭൂമി. 2. = കള പ്പുര granary; a kind of dwelling house. കളന്പൊലി (loc.) dismissing reapers.