kāy 5. (often shortened as തെങ്കായി, തേ ങ്ങ) pl. കായ്കള്‍ 1. Unripe or ripening fruit, chiefly plantain. കായോടു പഴങ്ങളെ കൊണ്ടു വന്നു Bhr. 2. what is fruitlike, callosity, certain entrail (reins?) കക്കും കായ്കളും vu. 3. a piece, Nro. = മേനി; piece of chess, മുന്പേ നോക്കിയതില്‍ ൧൦ കായി എങ്കിലും ഏറക്കുറവാ യിട്ടു പറഞ്ഞു കേട്ടു TR. ten more or less. കായ്കനി fruit, rare fruit. വാനരജാതിപോലെ കാ. തിന്നു കാട്ടില്‍ KR. കായ്കറി vegetables. തന്നുടെ കായ്കറി വെച്ചു കൊണ്ടാര്‍ CG.

karimbaǹ Mildew; grey coloured; black ox. കരിന്പന (III.) Borassus flabelliformis. (പന).

kōr̀uγa T. C. Te. 1. (= കോരു ക 3.) To wish, hope. — (Mpl.) to think, purpose. 2. to tear the flesh by thorns V1. 2. കോറ So. 1. dried betelnut. 2. Cynosurus coracanus = മുത്താറി. Palg. കോറു (C. Te. sharp) 1. cutting, tearing in: കോറുവായി = കടവായി and കോറുവായി പറക So. to speak sarcastically. 2. (കോ റുക 1.) wish, f.i. കോറാക്കി Mpl. = സമ്മത മാക്കി. I.

kor̀ukkụ 1. Tongs of a crab, mandibles (= കുടുക്കു, കുറു). പിറുക്കും കൊറുക്കും ഒന്നു prov. — hard words; കൊ. പറക to distort one's words; also കൊറുങ്ങു — കൊറുക്കുകാരന്‍ m., — കാരത്തി f. No. a word-catcher, quibbler = ദു൪യ്യുക്തിക്കാരന്‍. 2. (T. snore = കൂര്‍ക്കു) a deadly kind of അപസ്മാരം or fit. — പന്നിക്കൊ റുക്കു epilepsy or catalepsy.

kut/?/t/?/aḍi So. (കുറു) Sarcasm, taunt.

kōṇam S. (കോണുക) 1. Corner = കൊണ്‍. — താന്‍ ആകാഞ്ഞാല്‍ കോണത്തിരി ക്ക prov. — ത്രികോണം & മുക്കോണം triangle. 2. bow of a lute. po. 3. M. cloth worn over the privities, കോ. കൊടുത്തു പുതപ്പു വാങ്ങി prov. (= കൌപീനം). കോണകം = കോണം 3. vu. കോണോം കെട്ടു ക, ഉടുക്ക V2. കോണോക്കുണ്ടന്‍ പിഴച്ചാല്‍ prov. കോണന്‍ (the crooked, or G.kronos) = ശനി.

kōvaraka/?/uγa (T. കോവേറു —) Mule, as mounted by kings (കോ) MC. (V2. has കോവുറു —). കോവല്‍ = കോവ 3. — കോവല്‍വേര്‍ GP.

kur̀umbel (II. കുറു) So. കുറുമ്മന്‍, — ന്പു Sweepings, mote, sediment, coagulated pieces തലയില്‍നിന്നു താളിയുടെ കു. പോയി ല്ല vu.

kayakka 1. No. = കായ്ക്ക,, To thrive, bring fruit. അതിന്‍റെ മുകള്‍ കയച്ചതു അതി ന്‍റെ കീഴ്വീഴും prov. ഒററകഴച്ചാല്‍ (doc.) when the trees bear the first time. 2. So. to quarrel, abuse (see കയര്‍ക്ക). VN. കയച്ചല്‍ V1., കയന്പം B. contention. കയമ 1. = കഴമ q. v. 2. Ar. ϰaima, Tent.

kīlam S. Wedge, bolt, nail (= പൂള്‍ PT.) കീലിതം fastened, pallisaded. കോലനെ ശൂ ലേന കീലനംചെയ്തു SiPu. transfixed. കീല്‍ 5. H. (Ar. qīr) 1. Pitch. കീല്‍മരം fir trees. 2. മൂക്കില്‍നിന്നു കീല്‍ പുറപ്പെട്ടു (loc.) polyp. = ദശ, മുള.