kūḷam Te. T. So. (കൂള്‍ C. Te. = കീഴ്) Chaff of corn, etc. കൂളന്‍ young, short, stunted (കുള്ളന്‍); a young male buffalo; a locust. കൂളി M. Tu. T. (= കൂട്ടം, കാള) 1. a demon, mischievous spirit, which must be propitiated, ghost (ചൂട്ടക്കൂളി ignis fatuus). കൂട്ടരാ യുള്ളതോ കൂളികള്‍ CG., കാളികൂളികളോടും ഭൂരവര്‍ണ്ണങ്ങളോടും Bhg.; കൂളികള്‍ കാളിയു മായി പോക Bhr. (a curse). 2. a young female buffalo So. (C. ഗ്രളി, sacred bull). 3. diving (= ഊളി from കുളി?) കൂളിയിടുക, പായുക. In SiPu. കൂളികള്‍ are said to sport in streams of blood, കൂളിയിട്ടങ്ങനെ മുങ്ങി യും പൊങ്ങിയും Si Pu 2. കൂളിയാമ a water-animal.

kava (C. Te. couple) T. SoM. Tu. Forked branch, space between the legs. കവകാലന്‍ bandy-legged. So. denV. കവെക്ക to stand astride. കവച്ചു കടന്നു പോയി as over a child lying on the ground. കാലും കവച്ചുനിന്നു കഴുത്തില്‍ കരേറുവാന്‍ CG.

kand/?/am S. Bulb (കണ്ട) കന്ദമൂലങ്ങള്‍ തിന്നു Bhg.

ka/?/andham S. Headless trunk, said to dance on battle-fields ക. തുളളുക, കബ ന്ധനൃത്തം Bhr. കബന്ധകൂത്തു RS. കബന്ധന്‍ AR. a Rāxasa, whose arms are lopped off. Previous page Next page

kala (√ കല്‍ to mix) 1. C. Tu. M. A mark as of small-pox; scar വെന്തകല;; mole പൊടികളാല്‍ മറച്ചീടുന്ന കലകളും CrArj. കല കെട്ടിയിരിക്ക to wear scars of wounds. കല മാ യുക scars to disappear. 2. T. M. stag, buck (also = പേടമാന്‍) കലകളും പുലികളും ഒളിച്ചു CrArj. കലയും പുലിമാനും KR. കലങ്കൊന്പു antler യാഗേ ക'ന്പും ഏന്തി KR. കലവീഴുക (1) to form in a scab; the cheeks of old people turning black; (met.) to lose one's good name. II.

kabōδam S. Dove, pigeon; f. — തി SiPu. AR.

kuvalayam S. Waterlily, chiefly ആന്പല്‍ f. i. കുവലയവിലോചനി Bhg. കുവള T. aM. Tdbh. the same, മഴയോടുള്ള കു വളകള്‍ പോലേ മനിചര്‍കള്‍ വാണാള്‍ RC.

karayam NoM. A tree. = കര 6. -kinds എ ണ്ണക്കരയം, ചോരക്കരയം.

karipaṇayam (II, 2) നിലത്തി ന്മേല്‍ ആദ്യം ക'വും പിന്നേ പുറങ്കടവും ൩ ആ മത് ഒററിയും അവകാശങ്ങളായി MR.

kuḷiya കുളിയക്കാല്‍ (ഗുളിക) Small lathe-turned bar, foot or leg of furnitures.