kondaǹ 1. (കുന്തം?)കൊ. പുല്ലു Impatiens oppositifolia. 2. (C. Te. കൊന്തു confusion) കൊ. പല്ലു, കൊന്ത്രന്പല്ലു irregular tooth. കൊത്തരക്കല്ല് (loc.) irregular, sharp edged stone.

kād/?/amḃari S. (കദംബം) = മദ്യം, Spirits.

kaṇišam S. Ear of corn (കണം), തൃ ണകണിശം Bhr.

kut/?/t/?/ụ = കുറു II. before vowels, as കുററടി. കുററില The last plantain-leaf, വാഴ കു. കൊ ള്ളുന്നു Vl. I.

kuḍuδi V1. Pieces of wood to fill up crevices in boats.

kāγaǹ S. Crow (fem. കാകി & കാക പ്പെണ്ണു PT.) കാകന്‍റെ കഴുത്തില്‍ മണി കെട്ടി prov. കാകപക്ഷം the sidelocks suffered to grow in Cshatriya children ചെറുകുടുമ. കാകാക്ഷിന്യായം singleness of purpose, the crow being supposed to see only with one eye. കാകുത്സ്ഥന്‍ S. കാകുത്തന്‍ T. Descendant of Kakutstha, = Rāma RC.

kaṭhōram S. 1. = കഠിനം, കടൂരം. 2. = കടുംവെയില്‍ Glare. — യുദ്ധകഠോരത്വം DM. കളളക്കഠോരത്വം PT. (opp. പുറത്തുമാധുര്യം). I.

kāččuγa (T. കായ്ച്ചു Te. C. കാസു from കായി). 1. To warm, boil. വെള്ളം കാച്ചാന്‍ TR. കാച്ചിയ നീരില്‍ സേവിക്ക a med. കാച്ചിന ജലംകൊണ്ടു കുളിച്ചു VCh. കള്‍കാ. to distil. എ ണ്ണകാച്ചി എടുക്ക etc. അതിന്നു നെയി കാച്ചുവാന്‍ മരുന്നു MM. കാച്ചികുത്തുക (see കിഴി).— കാ ച്ചിയോ പഴുത്തതോ ripening or ripe? (So. കാച്ചി green paddy B.) 2. to cauterize. കേടിന്നു തക്കവാറുകാ. (in cancer). വെള്ളിക്കോല്‍ കൊണ്ടു കാ. a med. ഇരിന്പുകൊണ്ടു കാച്ചി (a snake-bite). — (loc.) to flog. VN. കാച്ചല്‍ 1. heat. കാ. കൊണ്ട ഏറിയ വള്ളി ഉണങ്ങി TR. draught. 2. a still, കാച്ചു, കാച്ചുരുളി.

kšuδam S. (part. of ക്ഷു = ക്ഷവ) Sneezing.

koppam T. So. Pitfall for catching elephants; കൊപ്പത്തില്‍ പിടിക്കുന്ന ഉപായം MC. പെരുത്ത കൊ'ല്‍ പതിച്ചുളളാന KR., V1.