N. pr. Tuńǰatt/?/ E/?/uttaččan's birth place. തൃക്കണ്ണാപുരം N. pr. a Grāmam. of which 72 ആഢ്യന്മാര്‍ are recorded to have once died in battle KU. തൃക്കഴല്‍, തൃ'ലടിയിണ SiPu. = തൃക്കാല്‍. തൃക്കാപ്പു the door of a temple B. തൃക്കാല്‍ the foot of a God or king, പെരുമാ ളുടെ തൃ. കണ്ടു KU. തൃക്കാക്കല്‍ വേല ചെയ്ക AR. serve under thee! തൃക്കാലടി എടുത്തു ചവിട്ടി KU. തൃ. ക്കര near His presence. തൃക്കാല്ക്കരദേവന്‍nb Onap. തൃക്കുന്പഞ്ഞി the H. C, തൃ. യുടെ മനസ്സു TR. തൃക്കേട്ട the 18th asterism, see കേട്ട. തൃക്കൈ a king's hand. നാലു തൃ. കളും SiPu., 4 arms of Siva. തൃ. വിളയാടി എഴുതി KU.; തൃ. യില്‍ കൊടുത്തു, നികിതി എടുത്തു തന്പുരാ ന്‍റെ തൃക്കൈക്കുകൊടുത്തു ബോധിപ്പിച്ചു TR. paid it through the medium of the Rāja. തൃക്കൈക്കുട V1. a king's parasol. തൃക്കോവില്‍ (Port. Turcol), a temple. തൃച്ചക്രം Bhr. a king's or Visnu's disk, തൃ. എ റിഞ്ഞു Bhg. തൃച്ചെറുകുന്നു, (S. ത്രിശിരപര്‍വ്വതം) N. pr. the chief temple in Kōṭṭayagattu with the yearly Višākha feast KU.

tumbụ 1. T. A rope, whence തുന്പക്കം. 2. a button V1. 3. extremity, clew, etc. (see (തുന്‍പു).

tiḷāvuγa To spread about v. n. & a. മുറിയില്‍ കുമ്മായം തിളാവി chunamed the room, പൂളക്കായി പൊട്ടിത്തിളാവി silk-cotton to fly about. ചാണകം, വെള്ളം തി. to sprinkle with a sweeping motion. വെള്ളം തി. a ceremony observed by Brahmans (making 3 times a circle with water round their leaf filled with rice before eating), belonging to the Karmam കുടിക്കനീര്‍ or കുടിക്കീര്‍, called കു'ര്‍ കുടിക്ക.

tuyyam = തുച്ചം 2.

taṇga & തങ്കച്ചി T. (C. — ങ്കി, Tu. തംഗ ഡി, fr. തന്‍) Younger sister; wife of a Sūdra Rāja, also തങ്കമ്മ.

tāvaḷam T. M. Te. Lodging place, retirement V1. So.; in Palg. id., any shady resting-place near water, mostly വണ്ടിത്താ., prh. താവരം T., V1. a place (fr. സ്ഥാവരം). താവഴി tāva/?/i (താഴ്?, T. തായ്വഴി relation by mother's side, തൌരു C. relation by wife's side). 1. Relationship of first cousins V1., collateral branch of a family മൂവായിരത്തേ ൨ താ. യാ ക്കിക്കല്പിച്ചു. KU. (the armed Brahmans of Perinchellūr). കുറുന്പ്രനാട്ടുസ്വരൂപത്തില്‍ ൨ താ വഴി ഉണ്ടു TR. (=കൂറു). അവന്‍റെ താവഴിയി ലേ അടുത്ത അനന്തരവന്‍ MC. 2. the property of such branch, വേറേ താ. യില്‍ പാര്‍ക്കുന്നു MR. താവഴിക്കാര്‍ 1. those of one branch, ഞങ്ങളെ താ. MR. 2. children of the same father from different mothers. — താവഴിപ്പട്ടിക a pedigree.

tur̀aḍụ T. C. A hook, crook (T. also entanglement). തുറട്ടുവേല So. troublesome work.

tānam 1. S. (തന്‍, G. tonos) A keynote. താ. പാടുക = വഴിപ്പാട്ടുപാടുക & താച്ചു പാടുക. 2. Tdbh. ദാനം f. i. താ. കഴിക്ക to do penance. 3. Tdbh.; സ്ഥാനം rank, position, താ. കളക to lose credit, താ. പറക to speak with a feeling of one's importance, താ. വരുത്തുക to take revenge, താനമാനം അറിക to be wellbred V1. 2. താനക്കിഴി an offering in a small bag, presented at a temple (സ്ഥാനം).

tū T. M. (തുയ്യ) Pure, bright (Tu. fire), as തുനഖങ്ങള്‍, തൂനെററി, തൂമന്ദഹാസം, ഓമ നത്തൂമുഖം, തുമിന്നല്‍, തൂമുത്തുലാവിന കൊങ്ക, പാലാഴിത്തൂവെള്ളം CG. etc. — VN. തൂമ q. v.

tar̀a T. M. (C. തരവു, fr. C. Te. തറു to sink in) 1. Foundation (പല്ലിനു തറ ഇട്ടു the tooth is forming); the stone-rows of a house, the site of a house. 2. a mound, elevated ground; an altar, as പൂത്തറ, കല്‍ത്തറ, മണ്‍തറ V1.; ആറാട്ടുതറ; for a marriage ചെത്തിയടിച്ചു പുര ത്തില്‍ എങ്ങും നല്‍ത്തറയിട്ടു മെഴുകിയല്ലോ Anj.; a mound raised at the bottom of a tree, നികും ഭില ആല്ത്തറമേലേറി AR., അരയാ (ല്‍) ത്തറ etc. ആല്‍ത്തറമുകളേറി കാററും ഏററിരിക്കും SiPu. 3. ground (in T. = ധര) നിന്നെ അടല്‍ത്തറ മേല്‍ വീഴ്ത്തി RC. (= കളം). കളിക്കുന്ന തറ stage; a small district, parish (now ദേശം), ഞാന്‍ ത റതറകള്‍ക്ക ഒക്കയും ആളെ അയച്ചു TR. Similar to തെരു, a village, quarter; chiefly നായര്‍തറ, but also ആണ്ടി —, കമ്മാള —, വേട്ടുവത്തറ Palg.; country-places, Mofussil, Cann. 4. nailing, rivetting (= തറെപ്പു) ത. പിടിക്ക to rivet. see തറി 4. Hence: തറക്കാര്‍ (3) Cann. those living in the country, Mofussilites. തറകെട്ടുക (1. 2) to raise a mound, to surround a mound with stones, lay a foundation. തറക്കെട്ടു = l. the stone-foundation of a house. തറയുക to be fixed, പച്ചവൃക്ഷത്തില്‍ ആണി ത റയും കണക്കനേ KeiN. (compar. to attentive hearing). തറവാടു (പാടു) 1. a house, chiefly of noblemen (൩൨തറവാട്ടുനായര്‍ under Porḷātiri), ancestral residence of land-owners നായായി പി റക്കിലും തറവാട്ടില്‍ പിറക്കേണം prov. 2. family. തറവാട്ടുകാരന്‍, (& തറവാടി B.) a householder, great proprietor; a Sūdra of the 6 uppermost classes (കുറുപ്പു etc.); member of the family, jud.; (mod.) educated & well to do people in any caste, മാനമര്യാദക്കാരന്‍. തറവാടുപുലര്‍ത്തി (loc.) = നടുതലക്കോപ്പുകള്‍. തറവാട്ടുമുതല്‍ unalienable family-property.