pollā T. M. C. To be bad, evil (neg. of പൊല് to shine, Te. be agreeable; prh. = ഒല്ലാ, വല്ലാ) പൊല്ലാ പിരിവതു RC. adj. part. പൊ. പേചുകില്, പൊല്ലാര് കുലം RC. പൊല്ലാത bad പൊ. ഫലം വരും ഒല്ലാത കര്മ്മം ചെയ്താല്, പൊ. പൊയ്പറയും Bhr.; നല്ല കാര്യം എന്നും പൊല്ലാത്ത കാര്യം എന്നും KR. പൊല്ലാപ്പു T. So. Palg. (ഉണ്ടാക്ക) mischief, also പൊല്ലായ്മ. പൊല്ലാപ്പുക്കാരന് Palg. Weṭṭ. a mischief-maker, തകറാര്ക്കാരന്.