muni S. (മുന്‍). 1. Going before, excited. 2. a Rishi, saint or sage. [Palg. according to popular belief of titanic size, making nightly rounds = ഗുളികന്‍ in the No.? ഇതില്‍ മുനിയു ടെ നടപ്പാണ്; മുനീശ്വരന്‍, മുനിത്തന്പുരാന്‍]. — മുനിപ്പെരുമാള്‍ RS. Parašurāma. മുനിക്കോട്ടം & — ക്കോടം (2) Palg. a fenced in image of a Muni.

malam S. (G. melas). 1. Dirt, excrement, മ. ഇളക്കുക to purge. മ. ഇളകായ്ക, മ. കെട്ടുക Nid. മ. പിടിത്തം V1. obstipation. മ'ത്തെ നി ര്‍ത്തുവാന്‍ Nid. to stop the evacuations. 2. excretions of the body. മുമ്മലം (= മലം മൂത്രം ശൂ ക്ലം) swallowed by accomplished Yōgis with arrack & arsenic; പഞ്ചമ. കൂട്ടി Tantr.; gen. ഏഴു മ. as ചെപ്പി, സ്വേദം, പീള, മൂക്കിട്ട, വാ യ്ക്കഫം, മൂത്രം, പുരീഷം; al. 12 മലം. 3. sin, defilement. ഇക്കലിമലം ഉള്ളില്‍ പററായ്വാന്‍ a story to guard the heart against the corruptions of this age. Bhr. മലദ്വാരം S. anus. മലബന്ധം S. costiveneas. മലബാധ S. inclination to go to stool, മലപാ തെക്കു പോക vu.

maru S. (fr. മറു?) A sandy desert, Marvar. മരുഭൂമികളില്‍ ചിറ കുഴിക്കുന്നു KR. ചുട്ട മണ ലാം മരുഭൂമിയില്‍ മുട്ട നടന്നു മുറയിടുന്നു UR. (in a hell). മരുക്കൊഴുന്നു V1. Artemisia Vahliana?

A measure (=വിളിയന്‍?) in ൪൦ മിളി യംകണ്ടം MR 264.

mūṇṇaā An owl, Bubo orientalis D., MC. = മൂകം & മൂങ്ങ, pl. രണ്ടു മൂങ്ങകള്‍ ചിലെക്കു ന്നതു Arb.; മൂങ്ങമൂളുന്നു MC., മൂങ്ങാക്കൂട്ടങ്ങള്‍ PT.

mārdavam S. (മൃദു). Softness മാ'വസ്വ രൂപിണി Nal. മാര്‍വ്വു, see മാറു 2. — also മാര്‍വ്വിടം The chest.

mul S. (mud). Joy. മുദാ, Instr. gladly, മുദ ശ്രുക്കള്‍ KR. tears of joy. മുദം id. അതിമുദം പൂണ്ടു, മുദങ്ങള്‍ ഭുജിക്ക KR. pass. part. മുദിതം rejoiced മുദിതമതി, അതി മുദിതനായി നടന്നുMud.

mārišaǹ S. (മാര്‍ഷ). A venerable person; manager of a drama. Tdbh. മാരിചന്‍ N. pr. m. മാരിഷം = മാനുഷം 3.

mīḍham S. (pass. part. of മിഹ്) Passed, as urine.

maṇakka T. M. (fr. മണം). l. To yield a smell, അപ്പം പഴക്കം മ. smells old, ചാണകം മ. smells after dung. പൂ നന്നായി മ. — എനിക്ക് ഒന്നും മ'ക്കുന്നില്ല. 2 v. a. to smell അവന്‍റെ വായി മണത്തു നോക്കു TR. അണെച്ചു മൂര്‍ദ്ധാ വില്‍ മണത്തു ആസനം കൊടുത്തു KR. kissed, as a mother her son, = മുകരുക. CV. മണപ്പിക്ക to cause to emit a smell or to smell. കാററഉ മ. to infect the air with a smell. മണങ്ങു a bad sort of fish, pilchard; a bait fixed to a fish-hook V1. മണങ്ങുക CG. = വ — (C. Te. T. maṇagu to be pliant, bent, to join). മണന്തം (loc.) A churl.