ilāvaγa = ഉലാവുക, To take a walk കല്ലെരിപ്പുറത്തുന്നെലാവുന്നതു TP.

iḍukkụ T. M. C. (Te. ഇടുമു comp. ഇട, ഇട൪) 1. Narrow passage ഇടുക്കുവഴി the space between two fingers V1. 2. straitness, difficulty, poverty, also ഇടുക്കം. 3. claws of lobster. ഇടുങ്ങുക v.n. To be straitened, contracted, pinched. കണ്ണിന്‍റെ പോള ഇടുങ്ങിയവന്‍ with swollen eyelids. ഇടുക്കുക, ക്കി v. a. to confine, press, pinch (as a crab).

iččha S. (√ ഇഷ് seek, wish) Wish, desire അവന്‍റെ ഇഛ്ശ പോലെ അവള്‍ നില്ക്കാതെ TR. ഇഛ്ശയാചാടി PT4. jumped lustily. ഇഛ്ശക്കാരന്‍, ഇഛ്ശാനുസാരി selfwilled = സ്വേ ഛ്ശക്കാരന്‍. ഇഛ്ശാനുകൂലം, ഇഛ്ശാനുരൂപം agreeable to one's wish. ഇഛ്ശാപത്ഥ്യം diet according to the patient's liking (med.) den V. ഇഛ്ശിക്ക to desire, wish, will (part. ഇഷ്ടം). ഇഛശൂ desirous (po.)

itvari S. (ഇ to go) Unchaste woman.

ind/?/u S. Moon. ഇന്ദുകരങ്ങള്‍ moon-rays CC. ഇന്ദുധരന്‍ sk. Shiva. ഇന്ദുമുഖിമാര്‍, ഇന്ദുനേര്‍ ആനനമാര്‍ CG. ഇന്ദു നേര്‍ നടയാള്‍ Bhg 8. ഇന്ദുശേഖരന്‍ Shiva. — N. pr. king of No. Mal. KM.

iḷbhyam = ഇളിപ്പു; in V1. ഇളിപ്പിയം An affront. പാരം ഇളിഭ്യമാകുന്നിത് എല്ലാവര്‍ക്കും Bhg 4. all will mock. ഇളിഭ്യം കലര്‍ന്നോന്‍ Bhg 8. was offended. ഇളിഭ്യം കലര്‍ന്നു ഖിന്നനായി നി ന്നു വിതുമ്മി Bhg. a cross child = ഇളിക. ഇളിഭ്യ൯ a fool = ഇളിച്ചവായന്‍.

iḍar T. M. C. Te. (√ ഇടു) 1. Impediment, hindrance ഇട൪ ഒഴിയ unhindered, unchecked AR5. 2. trouble, grief (po.) അതിനാല്‍ ഇട രുററാ൪ Bhr 1. were troubled. കപികള്‍ ഇട രോടു പാഞ്ഞു പതിച്ചു (SitVij.) ഉലകത്തിനെ ഇട൪ പോക്കിനാ൯ RC 22. ഇ.മുട്ടി Bhg. perfectly satisfied.

iruδi (ഇരിക്ക) In the phrase നമുക്കുനാ ട്ടില്‍ ഇരിതി പൊറുതിയാക്കി തരിക TR. allow me to reside unmolested. ഇരുത്തം Sitting, staying. ഇരുത്തമായി he is settled there, also ഇരുത്ത്. ഇരുത്തി 1. a seat, bench. 2. = ഇരിക്കുന്നവള്‍ a maid ഇരുത്തിയെ വെച്ചതു പോലെ (prov.) 3. = ഋദ്ധി (med.) ഇരുത്തുക CV. (of ഇരിക്ക) 1. To seat, place, detain, settle. ഞങ്ങളെ രാജൃത്തു തന്നെ ഇരുത്തി രക്ഷിപ്പാന്‍ TR. (= ഇരിപ്പാറാക്കി) induce us to remain. രാജാവെ ഇരുത്തുവാന്‍ KR. ധനം വ രുത്തിയാലും ഇരുത്തുവാന്‍ പണി KR. difficult to keep riches acquired. ആനയിരുത്തി KU. presented, gave. 2. v. n. to sink or settle as a load (loc.) — to walk (hon. loc.) ഇരുത്തിക്ക 2nd CV. to cause to seat, present ആ ന തന്നെ ഇരുത്തിച്ചു കൊള്ളാം SG. (as vow to a temple). ഓളെ മറയില്‍ ഇരുത്തിച്ചു TP.

iriṇam S. Desert, salt-soil ഇരിണ ദുര്‍ഗ്ഗം KR. ഇരിപ്പ = ഇരുപ്പ, ഇരിപ്പപ്പൂ GP 67.

i/?/akkam T.M. (ഇഴക്ക to lose) Loss in ഒപ്പിഴക്കം inadvertance. ഇഴല്‍ VI. remissness, defect.