kakkuγa 5. 1. To vomit, esp. animals ഫണി കക്കിന വിഷം KR. also of men രക്തവും കക്കിനാന്‍ KR. ഇരിന്പു കുടിച്ച വെള്ളം കക്കുമോ prov. 2. No. to stammer കക്കി പറക = ആഞ്ചിപറക. കക്കന്‍ stammerer. കക്കുവായി cackling mouth. കക്കിക്ക 1. v. n. to vomit. 2. = കൊഞ്ഞിക്ക V. freq. 3. CV. to make to regorge. II.

kaḷatram S. (കലം) Wife. കളത്രപ്രാപ്തി Bhr. marrying — കളത്രവാന്‍ husband. കളത്രവീടു house of a Nāyer's mistress ക. ത നിക്ക് ഒത്തതു prov. also = പുടമുറികല്യാ ണം Anāch.

kūlam S. Declivity, shore, കൂലദേശം AR. കൂലാന്തര്‍ഭാഗേ തിര വന്നടിക്കും CC.

kōγam S. Wolf, V1. ruddy goose, ചക്ര വാകം. (കോകങ്ങള്‍ എല്ലാം പുലര്‍ന്നു തുടങ്ങി CG.) കോകനദം. (po.) = ചെന്താമര. കോകശാസ്ത്രം see കൊക്കോകം.

karunāǹ 1. = കരിമാന്‍. 2. (So. ക രുവാന്‍) prh. = കര്‍മ്മകാരന്‍, കമ്മാരന്‍ Blacksmith of low caste; f. — ാത്തി; his house കരു മാപ്പുര V1. കരുമാന്പുഴ southern boundary of the first 10 Grāmams KU. കരുമാലി po. = കരുമന.

Ar. kitāb. Book, Coran.

kurnttu T. M. Sprout കുരുത്തിട്ട തേങ്ങാ GP. = മുളെച്ച തേങ്ങാ. The spongy substance inside a horn is called കൊന്പു കുരുത്തു V2. കുരുത്തോല = ഇളയോല. കുരുന്നു T.M. 1. sprout, shoot, f. i. ചെക്കിക്കുരു ന്നു MM. ഉള്‍ക്കുരുന്നു the mind. 2. Trichilia spinosa, which is rubbed on the cut spatha of a palm, when tapped for palm-sugar കു രുന്നുരെക്ക. കുരുന്നകല്ലു B. pipeclay (perhaps T. കുരുന്തം Corundum.

kavaruγa T. M. (C. കബര്‍ to pounce upon, overwhelm, see കവിയുക) To plunder, rob (കട്ടും കവര്‍ന്നും), esp. in war വസ്തുമുതലുകള്‍ ഒക്കയും കവര്‍ന്നുകൊണ്ടു പോക TR. അവരുടെ നെഞ്ചകം തന്നെ കണ്ണുകൊണ്ടു കവര്‍ന്നു CG. In comparisons വിദ്രുമപ്രഭാ കവരുന്ന അധരം KR. പേടമാന്‍മിഴിയെക്കവര്‍ന്നു RC. carried Sīta off. VN. കവര്‍ച്ച robbery, plunder പുരയില്‍ ക. (jud.) ക. ഉണ്ടാക്ക, ചെയ്ക, നടത്തിക്ക. CV. കവരിക്ക f. i. അര്‍ത്ഥം കുത്തിക്കവരിച്ചുകൊ ണ്ടുപോന്നു Mud.

kaḷamḃam S. Stalk (കഴന്പു), arrow ക'ങ്ങളെക്കൊണ്ടു കൊന്നു KR.

kulapyam Name of a marmam കാലുടെ മണിക്കെട്ടില്‍ കു. എന്നത് ഒരു മര്‍മ്മം ഉണ്ടു a med.