kaǰam S. Hair of the head തവകചകാനനം CG.

karinguriγil (III.) Wagtail.

kumi/?/ T. M. 1. So. Anything globular, knob, pommel. കക്കള്‍കൊണ്ടു കു. Previous page Next page

kur̀ińńi T. M. (= കുറിച്ചി) 1. A jungle snake, said to kill by its breath (see കരിനാഗം). 2. So. she-cat V2., flash-pan of a gunV2. കുറി ഞ്ഞിത്തുള touch-hole. 3. Barleria, of many kinds കരിങ്കുറിഞ്ഞി Justicia Ecbolium. a med., കരി ങ്കു. പ്പൂ GP 66., ചെങ്കു KR 5., ചെറുകു. Periploca Previous page Next page

kūḍāram T. M. (C. Te. Tu. ഗു —) 1. Tent = കുടില്‍ f. i. കൂ. അടിക്ക, കുത്തുക, കെട്ടുക to pitch it. കൂടാരമഞ്ചി V2. boat with awning. 2. camp പടക്കൊട്ടിലും കൂടാരവും KR. ആ ഇടത്തിരിക്കുന്ന തന്‍റെ കൂ. നീക്കി N. എന്ന ഇ ടത്ത് ആക്കി TR. Tippu moved his camp to N. — കൂടാരച്ചട്ടി (കൂടം 2.) anvil.

kur̀uččụ A certain marmam, see under കണങ്കൈ 2.

ka/?/uδa T. M. C. Tu. (Te. ഗാഡിത) Ass കഴുതപ്പുറത്തു കയറ്റി രാജ്യത്തിന്നു പുറത്തു ക ളക VyM. (a wicked Brahman). ക. കരയുക to bray. കഴുതപ്പുലി MC. hyena. കഴുതപ്പല്ലു MM. medicinal. കാട്ടു കഴുത wild ass, word of abuse. കഴുതക്കാലും പിടിക്ക prov.

kūṭṭam 5. VN. of കൂടുക. 1. Junction, assembly, flock, heap ആട്ടുകൂട്ടം etc മരക്കൂട്ടം. ആധാരം പുര വെന്തുപോയ കൂട്ടത്തില്‍ വെന്തു പോയി MR. along with the rest. കൂട്ടങ്ങള്‍ V2. baggage = സംഭാരങ്ങള്‍. 2. caste, കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നു നീക്കി TR. section, മൂടാടി കൂട്ടത്തില്‍ ൧൩ തറ, തച്ചോളിക്കൂട്ടം etc. class of Nāyers, party; species വപ്ലവന്മാര്‍ എന്നൊരു കൂട്ടം ജാതി KR. രാജ്യങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ അല്ലാതെ ആയി has ceased to be a kingdom. പലകൂട്ടം കാര്യം TR. all sorts of concerns. ഒരു കൂട്ടം വിളിച്ചാല്‍ കേള്‍ക്കയില്ല in a certain manner. രണ്ടു കൂട്ടം വിചാരം two kinds of thoughts. 3. assembly, court, 4 or 5 നിഴല്ക്കൂ., പടക്കൂ., നായാട്ടുകൂ., യോഗക്കൂ., നടുക്കൂട്ടം. 4. quarrel ഒരു പറ ന്പിന്‍റെ കൂ. TR. contention about; നിങ്ങളുടെ വാക്കും കൂട്ടവും, കൂട്ടവും കുറിയും quarrels, എ നിക്കൊരു കൂട്ടവും കുറിയും ഇല്ല TP. quarrel. 5. adv. entirely, altogether കൂട്ടം മുടിപ്പാന്‍ ഒ രുന്പെട്ടു ഞങ്ങളും SiPu. With ഏ: കൂട്ടമേ കൊ ല്ലിക്കും Bhr., കന്നുകിടാക്കളെ കൂട്ടമേ മടക്കികൊ ള്‍വന്‍ CG. (= കൂട്ടത്തോടെ). Hence: കൂട്ടക്കാരന്‍ 1. one of a party, belonging to അമാത്യന്‍റെ കൂട്ടക്കാരരെക്കൂടേ PT., രണ്ടു കൂട്ടക്കാരും both parties TR. 2. pleader. കൂട്ടക്കെട്ടു alliance, confederacy, complot. കൂട്ടക്കൊട്ടു charge, sounded in battle B. കൂട്ടനായര്‍ headman of a section, his office കൂട്ടനായ്മ V1. കൂട്ടപ്പട tumult, battle. കൂട്ടം ഇടുക to join for a purpose. കൂട്ടമിട്ടാര്‍ത്തു വിളിച്ചടുക്കുന്നു AR.; also in sing. രാക്ഷസന്‍ കൂ'ട്ടാര്‍ത്തുതേ KR. — അവര്‍ കൂ'ട്ടുപൊങ്ങി PT. arose all at once. കൂട്ടംകലന്പി a disturber B. കൂട്ടംകൂടുക to congregate, conspire (in Palg. = to speak). കാവില്‍ കൂടി TR. deliberated in solemn assembly. കൂട്ടംപറക 1. to quarrel. 2. to speak coherently TP. കൂട്ടര്‍ (2) companions; of the same class. കൂ. എന്നോര്‍ത്തു CG. thinking they are the same as we. ആ കൂട്ടര്‍ those people. കൂട്ടവിളി shout of a multitude.

kōsalam S., N. pr. The country of Ayōdhya. Bhr., KR.

karippiḍi MC. A carp.