kāsīsam S. Sulphate of iron കാ സീസകാഞ്ചനരൂപ്യതാമ്രങ്ങളും AR. (prh. = സീസം).

kūr T.M.C. (C. കൂന്തു, Tu. കൂട്ട, Te. കൂചി) Sharpness; point as of arrow (√ കുരു ?). Hence: കുരന്പു 1. sharp arrow, കൂ.പേമഴപോലെ ചൊരികയും Mud., മദനന്‍ കൂരന്പെയ്തു Bhr. — കൂരന്പന്‍ armed with sharp arrows, താരന്പന്‍ കൂ'നല്ലനീ CG. 2. a plank between the top of the door and the roof. B. കൂരാന്‍ in കരിങ്കൂരാന്‍ king of crows. B. കൂരാപ്പു perfect darkness, (mist B.); hole in a wall V2. കൂരാന്പല്‍ javelin. കൂരായണ !, abusive name (opp. നാരായണ), പാലം കടന്നാല്‍ പിന്നെ കൂ. prov. (Voc.) കൂരിരുള്‍, കൂരിരിട്ടു intense darkness, സൂര്യനെ ഭയപ്പെട്ടു കൂ'ട്ടുകള്‍ പോയി Nal 3.

kaippa (കൈക്ക) A bitter gourd; also കൈപ്പച്ചുര Momordica, its fruit കൈപ്പക്ക; a kind കാട്ടു കൈപ്പ (കാ. പ്പനീര്‍ നാഴി a med.) കൈപ്പച്ചീര Mollugo spergula Rh. (കൈ): കൈപ്പടതക്കുക (12) to have a shamfight. കൈപ്പടം 1. flat hand; back of the hand (പു റം). 2. gauntlet V1. കൈപ്പണം, (11) കൈറൊക്കാ ready money; (6) portion brought by a wife. കൈപ്പററു (4) possession. കൈപ്പല (1) shoulder-blade. കൈപ്പഴക്കം (7) expertness, practice. കൈപ്പാടു (9) hand-writing, കൈ, കൂട്ടി നോ ക്കെണം VyM.; (7) handiwork; (4. 5) possession, subjection; (കഴി ?) wet soil. കൈപ്പാണി B. wooden float to smooth mortar. കൈപ്പിടി a handful, കൈനിറയെ. കൈപ്പിഴ a hand-mistake.

kiluγila 5. (also S.) Tinkling, rattling, loud laughter, monkey's babble. പരവ ശാല്‍ കി. ശബ്ദം ചെയ്തു AR. (in despair). കിലുകിലുക്ക, ത്തു to rattle, ring. കൂട്ടമായി കി' ത്തീടിനാര്‍ KR. (monkeys) — കപികളുടെ കിലുകിലിതം കേട്ടു Si Pu. കിലുകിലുവ a shrub = തന്തലതല്ലി V1. കിലുക്കു a rattle. കിലുക്കാന്പുട്ടില്‍ T. M. Crotalaria laburnifolia, with rattling pod. കിലുക്കുക, ക്കി to wear foot-trinkets (= കിണു). കിലുങ്ങുക ringing of bells.

karuva/?/ala A large jungle-snake with red eyes, black comb (T. king of serpents).

Ar.kīmiyā Alchymy (Gr. chëmia) കീമപ്പ ണി The art of making gold.

Ar. ϰatt A letter, order ക. പൊളിച്ചു TP. opened. 2. loc. No. cards, കത്തുകളി playing at cards.

KU. Malayāḷam (opp. to ഭോഗഭൂമി as well as ജ്ഞാനഭൂമി) where ceremonies Previous page Next page

kottavara (കൊത്തു II.) A kind of bean.

koyil 1. (No. = കോയില്‍) The call of slaves to their masters. മാപ്പിളളക്കൊയില്‍, പണിക്കര്‍ കൊ., പടക്കൊയില്‍ Nāyer, പര ക്കൊയില്‍ Paravan. 2. (Cal.) the hire of a fruit gatherer, ചരക്കുകളില്‍ കൊത്തും കൊയി ലും കഴിച്ചു TR. (say 20 cocoanuts for mounting 100 trees, also called കൊയ്യത്തേങ്ങാ). കൊയിലേററക്കാരന്‍ the person entrusted with the plucking of fruits. കൊയില്‍മേനി W. the number or succession of crops or cuttings.