kiḷarka 1. To be corroded (C. Tu. കിലുന്പു). 2. T. to shine (see കിളര്). കിളര്പ്പു, കിളാവു verdigris. denV. കിളാവിക്ക; കിളര്പ്പു നാറുന്നു V1. കിളാച്ചല് V1. corrosion, absorption വളക്കി ളാച്ചലുളള നിലം V2. കിളാര്പ്പു No. slight appearance, faint colouring. ചോരക്കിളാര്പ്പു marks of blood, in hunting, in spitting (med.) No. കി. ചുഴെ ക്ക = കിളര്പ്പു. കിളാവു NoM. കി. നോക്കി വലിക്ക pull a boat over long waves or a long sea. വരവും കി ളാവും short & long sea (fisher-language). Previous page Next page