kalaǰuγa a M. To be disturbed V1.

kalam T. M. Te. (Tu. കര) 1. A pot, vessel, (മണ്‍—, പൊന്‍—, ചെന്പു—) മല യോടു കൊണ്ട ക. എറിയല്ലേ prov. പാത്രവും കലവും, ചട്ടിയും ക., ക. കടുക്കയും etc. 2. ship മരക്കലം Pay. 3. a measure (in T. 12 maracāl) ൭൦൦൦ കലം വസ്തു KU. Hence: കലത്തപ്പം pancake. കലപ്പട്ടു so. = ഉറി. കലപ്പാടു measure of ricefields ൧൨ ക. ഉഭയം, ൧൦൦൦ ക. നിലം TR. കലന്പൊളിയന്‍ disorderly person പെങ്ങളെ തച്ചകലന്പൊളിയ (abuse).

kōṇam S. (കോണുക) 1. Corner = കൊണ്‍. — താന്‍ ആകാഞ്ഞാല്‍ കോണത്തിരി ക്ക prov. — ത്രികോണം & മുക്കോണം triangle. 2. bow of a lute. po. 3. M. cloth worn over the privities, കോ. കൊടുത്തു പുതപ്പു വാങ്ങി prov. (= കൌപീനം). കോണകം = കോണം 3. vu. കോണോം കെട്ടു ക, ഉടുക്ക V2. കോണോക്കുണ്ടന്‍ പിഴച്ചാല്‍ prov. കോണന്‍ (the crooked, or G.kronos) = ശനി.

koppụ (= കൊന്പു) M. C. Tu. T. Upper earring of women, conical at each end.

kōra T. M. 1. Cyperus juncifolius, കോ രപ്പുല്ലു Job. 8, 11. — a kind മഞ്ഞ. 2. a valuable fish, T. കോലാ, also കഴുതക്കോര V1. — ചേള ക്കോര = നരിമീന്‍. 3. So. a shell. കോരപ്പുഴ the Coilaṇḍi river.

kīd/?//?/k & കീദൃശം S. (കീ = കിം) What like? കീദൃശം ചിന്തിതം Mud. കീശാനന്‍ poor; ploughman.

kala (√ കല്‍ to mix) 1. C. Tu. M. A mark as of small-pox; scar വെന്തകല;; mole പൊടികളാല്‍ മറച്ചീടുന്ന കലകളും CrArj. കല കെട്ടിയിരിക്ക to wear scars of wounds. കല മാ യുക scars to disappear. 2. T. M. stag, buck (also = പേടമാന്‍) കലകളും പുലികളും ഒളിച്ചു CrArj. കലയും പുലിമാനും KR. കലങ്കൊന്പു antler യാഗേ ക'ന്പും ഏന്തി KR. കലവീഴുക (1) to form in a scab; the cheeks of old people turning black; (met.) to lose one's good name. II.

kaḍaǹ = കടം q. v. ക. പുല്ല് B. Seleria lithospermia. Previous page Next page

karavāḷam S. (കരപാലം) also കര വാള്‍ Sword RC. കുന്തവും കരവാളും VCh. കര വാളുമായി, ഇക്കരവാളാണ Mud. കരവീരം S. = കണവീരം Nerium odorum. കരസ്ഥം S. see കരം.

kalappa T. Te. SoM. (കലം) Plough & what belongs to it, see കരിക്കലം, കരുവി.