kaḷḷam T. M. C. Tu. (Te. കല്ല) 1. Theft = കളവു; untruth ക. പറക to lie. ക. കള ഞ്ഞു CG. without coquetry. 2. false, forged, smuggled. കള്ളങ്ങളായുള്ള മാര്‍ജ്ജാരക്കൂട്ടവും CG. thievish cats. 3. (= കള്ളന്‍ 2?) brawn of the arm മുഴങ്ങൈക്കു മേലേടം V2. Hence: കള്ളക്കച്ചോടം smuggling. കള്ളക്കരണം forged document. കള്ളക്കവി sycophant ചെവിയില്‍ ഉപദേശിപ്പ തിനു ക'കള്‍ അസംഖ്യം ChVr. കള്ളക്കാടു impracticable jungle a. ക. പരന്നു PP. roguishness V1. കള്ളക്കുററി 1. a false കുററി. 2. bad debts. കള്ളക്കുഴി a hole covered up slightly. കള്ളക്കേടു (കള്ളര്‍) plague of thieves, ക. ഇല്ല Onap. കള്ളക്കോല്‍ false balances ക. കള്ളപ്പെരുനാ ഴിയും കള്ളനാഴി കള്ളച്ചോതന ഇവയില്ല ചന്തകളിലും Bhr. DN. കള്ളച്ചരക്കു contraband. കള്ളത്തരം deceit, artifice ക. കൊണ്ടു ചത്ത തും ഭാവിച്ചു PT. feigned to be dead. കള്ളത്താലി string tied by certain castes on the neck of a female relative, to prevent her being married without consent. കള്ളത്തി f. of കള്ളന്‍ f. i. കള്ളത്തിപ്പശു prov. കള്ളത്തൊഴില്‍ false, cunning business. കള്ളനാണിഭം counterfeit coin (= — പ്പണം). കള്ളന്‍ (f. കള്ളത്തി & po. കള്ളി) 1. thief, liar, rogue. കള്ളര്‍ക്കായിരം 1000 for thieves, prov. കന്യകാ തന്നുടെ കള്ളന്‍ CG. who ran away with her. അവനെ ക. ആക്കീടുവന്‍ Mud. shall represent him as rogue. കള്ളന്‍ പുല യാടി vu. കള്ളരകത്തു പുക്കേടം KU. a former source of revenue. കള്ളനെ കളവുള്ള Previous page Next page

kaliγa S. = കല II, 1; Flowerbud = മൊട്ടു.

kuńǰāmbu Fine chunam (loc.) = കു മ്മായം, ചുണ്ണാന്പു. കുഞ്ചാന്പെതേച്ചുള്ള മാളിക TP.

kīḍam S. 1. Worm, നിന്‍ കടാക്ഷം ഇല്ലെ ങ്കില്‍ വാനരകീടമായ് വന്നുകൂടുമഹം PatR. a worm of a monkey (as മര്‍ത്യപ്പുഴ), words of Hanumān. കീടവദ്ദേഹം AR. wormlike. 2. = കിട്ടം sediments of oil, dross of iron, tartar of teeth, also കീടന്‍ So. കീടോന്‍ B. a kind of yam.

kil (Loc. of VN. എങ്കില്‍, അല്ലായ്കില്‍) transferred to one Noun: ഒന്നുകില്‍ q. v.

kaippa (കൈക്ക) A bitter gourd; also കൈപ്പച്ചുര Momordica, its fruit കൈപ്പക്ക; a kind കാട്ടു കൈപ്പ (കാ. പ്പനീര്‍ നാഴി a med.) കൈപ്പച്ചീര Mollugo spergula Rh. (കൈ): കൈപ്പടതക്കുക (12) to have a shamfight. കൈപ്പടം 1. flat hand; back of the hand (പു റം). 2. gauntlet V1. കൈപ്പണം, (11) കൈറൊക്കാ ready money; (6) portion brought by a wife. കൈപ്പററു (4) possession. കൈപ്പല (1) shoulder-blade. കൈപ്പഴക്കം (7) expertness, practice. കൈപ്പാടു (9) hand-writing, കൈ, കൂട്ടി നോ ക്കെണം VyM.; (7) handiwork; (4. 5) possession, subjection; (കഴി ?) wet soil. കൈപ്പാണി B. wooden float to smooth mortar. കൈപ്പിടി a handful, കൈനിറയെ. കൈപ്പിഴ a hand-mistake.

kō Imp. of കൊള്‍ക = കൊള്‍ q.v. II.

kōvid/?/aǹ S. (കഃ, വിദ്) Experienced, wise.

karimuṭṭi (III.) Half burned stick; abuse: blackguard; f. കരിമുട്ടിച്ചി.

kur̀uδi V1. Wooden peg.