kōvil, the older form of കോയില്‍ q.v. No. കൂവില്‍. loc. കോവുക്കല്‍ചെന്നു പുക്കു PT. (= വാതുക്കല്‍) Palace. 2. T.Palg. temple പി ള്ളയാര്‍ കോവില്‍ MR. 3. Kahatriya കോവില്‍ രാജാക്കന്മാര്‍ ൫ വകയില്‍ KU. 5 Kshatriya families besides 8 Sāmantar in Kēraḷa. അന്നാടു വാ ഴും കോവില്‍ മുന്പാകെ (in title-deeds) in the presence of the king KU. Hence: കോവില്ക്കണ്ടി N. pr., Coilandy. കോവില്ക്കാരന്‍ V1. manager of palace. കോവില്‍പണ്ടാല, — പാടു So. the Kshatriya class. കോശ = കോജ, കോയ.

Port. grade; Lattice, harrow.

kuḃǰaǹ S. (√ ഉബ്ജ) Hump backed, f. കുബ്ജ CC. = കൂനി.

. 1. A fane, esp. of low-castes, കോ. പൊളിഞ്ഞാല്‍ prov. ഭഗവതിക്കോ., നാര്‍ത്താന്‍ (നാഗത്താന്‍) കോ., തേവത്താന്‍ കോ. TR. 2. a play, ദേവകോട്ടം വേശിയാട്ടം അ രുതു KU. 3.? what is കോട്ടം തേരന്പുകള്‍ എ ഴുന്നിട്ടു ഗോഷ്ഠിയായുള്ളൊരു വന്മുഖവും CG. (in T.S. ഗോഷ്ഠം assemblage).

kanal T. M. (കത്തുക, അനല്‍) 1. Live coals, fire; തീക്കനല്‍ തിരഞ്ഞു VetC. കനല്‍ മിന്നും മിഴി Bhg. ചെങ്കനല്‍ ഉമിണ്ണ മിഴി RC. 2. = Mars ചൊവ്വ; കനല്‍ വാടി വീണതു said of cocoanuts hurt by the fall; കനല്‍ പറന്പു V1. waste land (prh. കാനല്‍ ?). 3. (astr.) = ഉച്ച, standing in the zenith തൃക്കേട്ട കനല്‍ തിരിയു ന്നേരം. (astr.) കനല്ക്കട്ട (ഭൂതിയില്‍) Bhr. live coals ദൃഷ്ടിയില്‍ നിന്നു ക'കള്‍ വീഴും വണ്ണം AR. മിഴികളില്‍ നിന്നു ക. ചാടും വണ്ണം Bhg. കനല്‍കണ്ടല് = കരിക്കണ്ടല്‍ (see കണ്ടല്‍). കനല്പുഴ lava stream? കാമാസ്ത്രമാകിന ക. CCh.

N. pr. The Punatūr Rāja, of Nambiḍi caste, by whom Chāvakāḍu was ceded to the Tāmūri.

Caṇvaǹ S. N. pr. a Rishi, foster-father of Sakuntaḷa (Bhr.)

ka/?/aḷam S. 1. Mouthful, morsel (= ഉ രുള) കുതിരകള്‍ തിന്നും കബളാധികള്‍ KR. physic balls. 2. = കബളി f. i. കബള മരുതൊരുവ രോടും SiPu. deceit, fraud. കബളീകൃത CG. (Oh C/?/sbna,) rendered eatable. കബളിക്ക (part. — ളിതം) to make into balls, gulp; deceive. കബളിപറക to hint slyly, while the real meaning is suppressed; ക ബളിച്ചു കളക = ചൊട്ടിക്ക. CV. also അറിവില്ലാത്തവരെ കബളിപ്പിപ്പാന്‍ So. കബിലേസ്സ്, കവിലിയസ്സ് A gun for festivals, ക. ഇട്ടു വെടിവെപ്പാന്‍ TR.

kuḍuppa No. see കുടിപ്പക (കുടി I). Previous page Next page

kundγa T. So. To be lifted up (C. Te. Tu. to shrivel up); to walk on tiptoe. കുന്തിക്ക freq. 1. id. ബ്രാഹ്മണ്യം കൊണ്ടു കു ന്തിച്ചു കുന്തിച്ചു ബ്രഹ്മാവും ഇച്ചിദൂ൪വ്വ എന്നു ചിലര്‍ GP. 2. to prance, stumble, trip V2. VN. കുന്തിപ്പു gallop V2. കുന്തുകാല്‍ tiptoe. കുന്തല്‍ VN. കുന്തുകണ്ണു V1. the eye Starting out of the socket (also കുന്നു —).