Thanks for using this online dictionary, we have been helping millions of people improve their use of the malayalam language with its free online services. English meaning of കോല്‍ is as below...

കോല്‍ : kōl 5. (√ കൊലു, കോല്ലു) 1. Staff, rod, stick വളഞ്ഞ — CC. of shepherds, നെയ്യും — weaver's ship, മാത്രക്കോല്‍ for beating time. 2. arrow വില്ലും കോലും എടുക്കാകുന്ന ലോകര്‍ KU. അന്പു നട്ടാല്‍ കോല്‍ എന്നു (huntg.) cry: the game is wounded! ഉടന്പില്‍ വിളയാടും കോല്‍നികരം RC. 3. measuring rod ആശാ രിക്കോല്ക്ക് ൧൦ വിരല്‍ MR.; measure of 3 അടി = 24 വിരല്‍ (28 inches), ആനക്കോല്‍ = 3 കോല്‍ CS. (also നിടിയ മുഴക്കോല്‍). 4. balances താരണക്കോല്‍, വെള്ളി —, തൂക്ക —. ഒരു പലമാ യുള്ള കോല്‍കൊണ്ടു തൂക്കിയാല്‍ CS. 5. sceptre, Government (ചെങ്കോല്‍). ഒരു കോല്ക്കടക്കി ന ടത്തുക KU. to rule with equal sceptre. Hence: കോലടിക്കളി play with small sticks, ത രുണിമാര്‍ കോ'ളിക്കുന്ന നാടശാല KR. കോലന്പ്: ഏഴും കോലന്പും എടുത്തു TP. arrows. കോലരക്കു sealing-wax. കോലരത്തം a med. കോലളവു (3) measure സന്നതില്‍ എഴുതിയ കോലളവു MR. (of land). കോലാടു a goat. കോലാര്‍വണ്ടി So. Palg. a cart with wheels of 6 kōl circumference; opp. പെട്ടിവണ്ടി. den V. കോലിക്ക to become thin like a stick V1. ‍കോലിടുക 1. to begin to beat time, to commence a feast by drumming. 2. to challenge, to begin a fight or dispute. കോലിറയം So. = കോലായി. കോലുഴിഞ്ഞ = ഉഴിഞ്ഞ. കോല്ക്കനം CS. cubic measure of one foot for masonry. കോല്ക്കളി = കോലടിക്കളി. കോല്ക്കാരന്‍ C. Tu. M. 1. a peon. 2. (fr. 5) dependents in general എന്‍റെ കോ'രെ ഒ ന്നും താടിയും തലനാരും കളയരുതു TR. കോല്ക്കറുപ്പു So. = വടിക്കറുപ്പു (archer, tanner). കോല്ക്കൂറു (5) authority. കോല്‍ചൂടു an iron spit, കോ'ട്ടിറച്ചി roast meat. കോല്ത്തള (5) fetters of a condemned criminal B. കോല്ത്തളം large hall. കോല്ത്താഴ് a kind of lock. കോല്പുല്‍ a grass. കോല്‍മുതല V1. a certain lizard. കോല്‍വിളക്കു a lamp with a long handle.

kōvid/?/aǹ S. (കഃ, വിദ്) Experienced, wise.

kiṭṭuγa T. M. Te. C. (ഗിദ്ദു) 1. To come to hand, be obtained, reach v. n. & act. എ നിക്കു കിട്ടി & അവനെ കിട്ടിയാല്‍ TR. if we can catch him; even impers. നിനക്കെന്നെ കി ട്ടുകയില്ല AR. കാണ്മാന്‍ കിട്ടിയില്ല CC. was not to be seen. ദീനം കിട്ടി MC. (= പിടിച്ചു). ചെ വി അറിയാതേ കിട്ടും prov. അവന്‍റെ മനസ്സു കിട്ടി found him out. കിട്ടാക്കുററിയിലാക്ക to bestow money, from whence it will not return. വഴിക്കു കിട്ടിയ ആള്‍ jud. met on the way. 2. auxV. വെടിവെച്ചു കിട്ടിയ പന്നി MR. ആ ന കുഴിയില്‍ വീണു കിട്ടും, മൂന്നു വര്‍ഷം വിട്ടു കിട്ടി (jud.) are remitted. കണ്ടു കിട്ടീല്ല എന്നി രിക്കുന്ന മര്‍ത്യന്‍ Nal. a man you never saw. VN. കിട്ടല്‍ f. i. പണം കി. ഉണ്ടു to have a great income. കിട്ടി T. C. SoM. torture by pressing the hand between 2 sticks, കി'ക്കോല്‍. കിട്ടു piece, class (= കിട) ഒരുകിട്ടാക, തമ്മില്‍ ഒരു കിട്ടായ്നടക്ക one minded.

kammụ 1. S. = കം. 2. Tdbh. = ഖമ്മു RC. 3. T. Tdbh. = കര്‍മ്മം; hence: കമ്മട്ടം No. കമ്മിട്ടം B. (T. കന്പട്ടം) coinage, mint ക. അടിക്ക V2. കളളക്ക. അടിക്ക VyM. കമ്മട്ടി (see കമ്മാളര്‍) a tree growing near the waterside, med. for procuring abortion, Excæcaria camettia, Rh. ചെറു ക.. Pterocarpus relig. കമ്മട്ടിവളളി Echites caryophyll.

kunuγanē (C. Te. ഗുന്ന = കുറു) Very small, little. — prh. waving, curling (= കുനി) കുനുകുനച്ചിന്നും കുരുള്‍നിര Bhr. കുടിലമായുള്ള കുനുചില്ലികള്‍ KR.

kulākulā Imit. of barking, കു. കുരെക്ക.

kabōδam S. Dove, pigeon; f. — തി SiPu. AR.

kot/?/am (√ കൊലു) T. Victory, royalty, Previous page Next page

kaḷayuγa T. M. C. Tu. (കള to weed T.) 1. To put off, lose, get rid of, abolish ന മ്മുടെ വസ്ത്രം കളഞ്ഞു പോയി v. n. Nal. ബീഭ ത്സവേഷം ക. Nal. തലനാര്‍ ക. to shave. നേ രം കളയാതേ losing no time, കാലം കളയരു തു Bhr. കോട്ട ക. KU. (= ഒഴിപ്പിക്ക) to take a fort. കാടു കയറാം എന്നുള്ള ബുദ്ധി അവര്‍ക്കു ക ളഞ്ഞു നൃത്താഞ്ഞാല്‍ TR. if that idea be not effectually driven out of their heads. 2. to subtract CS. 3. auxV. കൊന്നു കളക, മരി ച്ചു ക.. to commit suicide; conveying the sense of entirely, forcibly, away, off. വെട്ടിക്ക. cut off etc. തലെക്ക് ഒരു തല്ലു കൊണ്ടും കളഞ്ഞു Bhr. getting, of course, knocked on the head. — contracted എറിഞ്ഞള KR. CV. കളയിക്ക f. i. അവരെ പ്രാണന്‍ നീക്കി ക'ച്ചു TR. had them executed. വലിച്ചു നീ ക്കി കളയിച്ചു KU. 2d CV. വിശപ്പു ദാഹം കളയിപ്പിച്ചു RS.

kšimacr;ṇam S. (part. of ക്ഷി) 1. Wasted, exhausted; weak, thin ക്ഷീണഭാവം AR. dejected. ക്ഷീണഭാവേന നിന്നു PatR. tired. ക്ഷീ ണശരീരന്‍ emaciated. ശരീരം ക്ഷീണമായിട്ടു ള്ളവനോ jud. lean (opp. പുഷ്ടം). ക്ഷീണഭാഗ്യ യാം ഞാന്‍ Nal. luckless. — ക്ഷീണരാഗന്‍ subdued, Previous page Next page

kāndāram S. Thick forest = കാന നം, കാനം. കാന്താരിമുളകു, & കാന്തകാരി A small pungent chilly.