karippaṭṭi (T. കരുപ്പുകട്ടി fr. കരി ന്പു) Coasre palmyra-sugar. കരുപ്പത്തുകോവിലകം KM. A palace of Cōlatiri (കരിന്പുവീടു q. v.) near Payanūr, also തൃക്കരിപ്പൂര്‍.

karāḷam S. Gaping, as a Rāxasa's mouth; formidable. Previous page Next page

kollam T. M. (കൊലു or കൊല്ല T. high ground) 1. Quilon, former emporium of trade. Also other residences of kings were formerly called കൊല്ലം, as Coḍuṇgalūr etc. കൊയില്ക്കണ്ടിക്കൊല്ലം, where കൊല്ലത്തുരാജാ KU. (Coulete of Port.) with 3 Kāòam land under Cur̀mbiyāòri. 2. the date of its foundation, or of a newly built Siva temple A. D. 824/5, an era, called the 3rd thousand of Parashurāma's cycle. കൊല്ലത്തില്‍ തരളംഗ ത്തെ കൂട്ടുന്പോള്‍ കലിവത്സരം (തരളംഗ = 3926) Gan. 3. a year, പത്തു കൊല്ലം 10 years, കൊ. പകര്‍ന്നു TR. about new year. കൊല്ലവും തിങ്ക ളും. The word is often left out in dates, f. i. തൊളളായിരത്തില്‍ പതിനൊന്നില്‍ in Collam 911. അറുപതാമതില്‍ TR. = 964. കൊല്ലക്കാരന്‍ a class of Rom. Cath. fishermen. കൊല്ലത്തേ വെററില So. Barleria prionitis. കൊല്ലപ്പെരുവഴി road to the capital in കൊ. തളെളക്കു സ്ത്രീധനമോ prov. കൊല്ലമുളകു So = കപ്പല്‍മുളകു

koṭṭāram & കൊട്ടകാരം KU. 1. T. C. Stable, outhouse (Te. കൊട്ടു storehouse) prh. fr. ഗോഷ്ഠം. 2. M. place where temple-affairs are managed, ചാലയില്‍ കൊട്ടാരത്തില്‍ ൨൨ സ്ഥാനമാകുന്നതു TR. 3. royal residence, palace, KU. കൊട്ടാരത്തില്‍ ചെന്നു TR. (at Vaḷarpaṭṇam); also sub-division of a കോയില കം, section of a Rāja's family W.

kavala T. C. M. 1. (കവ) Place where two roads meet നാല്ക്കവല വഴി; also മുക്കോ ലപ്പെരുവഴി, നാല്ക്കോലപ്പെരുവഴി KR. also കമല. 2. perplexity കവല പാഞ്ഞു പോയി stunned as before a serpent. എഴുത്തു കമലയാ യിട്ടു തോന്നി looked all confused, perplexing.

kōr̀uγa T. C. Te. 1. (= കോരു ക 3.) To wish, hope. — (Mpl.) to think, purpose. 2. to tear the flesh by thorns V1. 2. കോറ So. 1. dried betelnut. 2. Cynosurus coracanus = മുത്താറി. Palg. കോറു (C. Te. sharp) 1. cutting, tearing in: കോറുവായി = കടവായി and കോറുവായി പറക So. to speak sarcastically. 2. (കോ റുക 1.) wish, f.i. കോറാക്കി Mpl. = സമ്മത മാക്കി. I.

kokkara T. M. C. Crooked, bent backwards. വായി ചക്കര കൈ കൊ. (prov.) a refusing hand, offensive gesture. denV. കൈ, കാല്‍ കൊക്കരിച്ചുപോയി. = കോ ച്ചിപ്പോയി. Previous page Next page

kšātram S. (ക്ഷത്രം) Belonging to the ruling class, ക്ഷാത്രവൃത്തി ശൂദ്രനു VCh.

kaustubham S. A famous jewel Bhg., CC. കൌസ്തൂഭരത്നം. കൌള് = കൌല്‍ q. v.; mod. chiefly: A written assent of Government തരിശു നിലം കൃഷി ചെ യ്യേണ്ടതിന്നു കൌള്‍ വന്നു rev. കൌള്‍ കൊടുത്ത നിലം, പറന്പിന്നു കിട്ടിയ കൌള്‍ MR.

kaḷatti A plant, ചെങ്ക. B.