puńǰam S. A heap — സ്തനപുജ്ഞിതര്‍ Bhg. with full breasts. പുഞ്ജീകരിക്ക = രാശീകരിക്ക.

paǹǰaram S. 1. A cage, Mud. 2. a skeleton. പഞ്ചരിക്ക T. V1. to importune.

(പതം) only M. To be soft, tender, moderate, pliable പല്ലവം പോലേ പ തുത്തുള്ള നിന്‍പാദം CG.; നെന്മേനി പോലേ പതുത്ത മേനി Bhr.; പതുത്തകൈ (see തലോടു ക 437). Inf. പതുക്ക gently, slowly പ. നടക്ക (also പ തിഞ്ഞു നടക്ക). പതുക്കവേ കിഴിഞ്ഞു Bhg. leisurely. പതുപതേ softly, gently! also പതുപതുക്ക to be soft, pliant. VN. പതുപ്പു softness, പ. ളളരോമങ്ങള്‍ Bhg. of an antilope. പ. ള്ളമെത്ത KR.; ഇല പതു പ്പില്‍ വിരിച്ചു MC. for lying on. പതുപ്പില്‍ വെച്ചു സുന്ദരി ചിരിച്ചുകൊണ്ടു ചൊല്ലിനാള്‍ RS. gently, slily. പതുപ്പില്‍ വിളിച്ചു RS. called aside. പതുപ്പിക്ക to soften, പ'ച്ചു ചൊല്ലി തണുപ്പിച്ചു ശോകം KR.; മാധവന്‍ അവരെയും പറഞ്ഞു പതുപ്പിച്ചാന്‍ Bhr. quieted them (=ശമി പ്പിക്ക). പതുമ V1. pliancy.

pēččkāl B. = പേക്കാല്‍ 1. prh. പേച്ചി? see under പേ. — പേച്ചക്കാലന്‍ & പേ ച്ചുകാലന്‍ So. dragging one leg, who does: പേച്ചുനടക്ക = പിഴെച്ചു, പേച്ചിപ്പേച്ചി നടക്ക (as drunkards). So.

pālam T. M. (S. പാലി a dyke). 1. A bridge over rivers, or to connect the walls of native compounds പാ. കടക്കുവോളം നാരാ യണ prov. തെങ്ങിട്ട പാ. കടക്കും TP. ചതി പ്പാ. a false bridge. പാ. കൊണ്ടയിട്ടു, പാ. ഒട്ടി TP. furnished him with a pretext. — N. pr. of places in ഒററപ്പാലം, etc. 2. similar objects, as മൂക്കിന്‍റെ പാ. the bridge of the nose, = നിട്ടല്‍. (തുലാം 472). ഇടങ്ങഴിയുടെ പാ. 5½

pōṇči 1. A cap made of പാള No.; also a pouch made of പാള‍ tied round the waist & used only by those who go to worship പെ രുമാള്‍ in കൊട്ടിയൂര്‍. 2. E. punch, പോ. ക ലക്കുക.

piliša, Tdbh. of പ്ലീഹ The spleen B.

piččam (S. പിഛ്ശം tail-feather) in പി. കെട്ടുക To catch a tail, fetch a reason from afar, break the ice.

(പണിചെയ്ക) To build, പ ണിതു built, ബ്രഹ്മാലയം പ'യുമാറാക്കി KU. CV. പണിയിക്ക to get built, ഇല്ലവും പു ത്തനായി തന്നേ പണീക്കയും PT.; പുര പണീക്ക TR. — double CV. കപ്പല്‍ പ ണിയിപ്പിച്ചു, ഇവരെക്കൊണ്ടു പണിയി പ്പിക്ക TR. II.

peṭṭu 1. adv. part. (പെടുക). Getting into a direction, towards കീഴപെട്ടു തല്ലുവാന്‍ ഓങ്ങി യ നേരത്തു മേല്പെട്ടു പോയതു CG.; often വട്ടു, ഓട്ടു & treated as a noun, f. i. തെക്കോട്ടേക്ക് ഒഴുകും Bhg. 2. പെട്ടെന്നു പെട്ടന്നു suddenly, unexpectedly: either like the sound of having fallen, or from C. Te. Tu. പെട്ടു a blow, slap (in T. വെട്ടന violently).