maṇakka T. M. (fr. മണം). l. To yield a smell, അപ്പം പഴക്കം മ. smells old, ചാണകം മ. smells after dung. പൂ നന്നായി മ. — എനിക്ക് ഒന്നും മ'ക്കുന്നില്ല. 2 v. a. to smell അവന്റെ വായി മണത്തു നോക്കു TR. അണെച്ചു മൂര്ദ്ധാ വില് മണത്തു ആസനം കൊടുത്തു KR. kissed, as a mother her son, = മുകരുക. CV. മണപ്പിക്ക to cause to emit a smell or to smell. കാററഉ മ. to infect the air with a smell. മണങ്ങു a bad sort of fish, pilchard; a bait fixed to a fish-hook V1. മണങ്ങുക CG. = വ — (C. Te. T. maṇagu to be pliant, bent, to join). മണന്തം (loc.) A churl.